01 / 1992

LOVE DELUXE.

Sade

De bas blijft dichtbij, de stem houdt haar kalmte. Op Love Deluxe geeft Sade verlangen een beheerste vorm, met genoeg ruimte om iedere verschuiving te voelen.

02 / 1982

AVALON.

Roxy Music

Gitaar, toetsen en Bryan Ferry's stem vloeien bijna in elkaar over. Achter die elegante buitenkant schuilt een zweem van afstand: een plaat die langzaam haar geheimen prijsgeeft.

03 / 2009

XX.

The xx

Twee stemmen, korte gitaarlijnen en veel oningevulde ruimte. Juist doordat The xx zoveel weglaat, klinkt een kleine toenadering hier als een grote gebeurtenis.

04 / 2000

VOODOO.

D'Angelo

Soul en funk die lijken te ademen. De ritmes hangen losjes tegen elkaar aan, terwijl stemmen steeds nieuwe lagen toevoegen. Geef de groove tijd om te landen.

05 / 2019

NORMAN FUCKING ROCKWELL.

Lana Del Rey

Piano, lange gitaarlijnen en een stem die verhalen laat uitwaaieren. Deze plaat kan tegelijk weids en dichtbij voelen, als een gesprek dat steeds een nieuwe afslag neemt.

06 / 1998

MEZZANINE.

Massive Attack

Een baslijn zet de kamer onder spanning. Mezzanine trekt je steeds verder naar binnen met donkere gitaarlagen, elektronische ritmes en stemmen die boven het geheel blijven hangen.

07 / 1994

DUMMY.

Portishead

Beth Gibbons zingt tussen korrelige ritmes en klanken met de spanning van een oude film. De combinatie van kwetsbaarheid en afstand blijft tot het laatste nummer werken.

08 / 1995

MAXINQUAYE.

Tricky

Tricky en Martina Topley-Bird laten hun stemmen door een onrustige wereld van beats en samples bewegen. Een broeierige plaat die aandacht vraagt voor alles wat onder de oppervlakte schuurt.

09 / 2007

UNTRUE.

Burial

Stemflarden, ruis en ritmes die net uit het lood lijken te staan. Untrue roept het gevoel op van een stad die nog doorklinkt wanneer de meeste mensen al naar huis zijn.

10 / 2010

BLACK SANDS.

Bonobo

Elektronische patronen krijgen kleur van snaren, blazers en gaststemmen. Bonobo houdt de muziek in beweging zonder de melodieën uit het oog te verliezen.

11 / 1997

THE BOATMAN'S CALL.

Nick Cave & The Bad Seeds

De piano vormt het middelpunt en iedere zin krijgt gewicht. Een ingetogen album waarop liefde, gemis en twijfel ruimte krijgen zonder haast naar een antwoord.

Spotify: geremasterde uitgave.

12 / 2016

YOU WANT IT DARKER.

Leonard Cohen

Een lage stem, sobere arrangementen en woorden die blijven nazinderen. Cohen laat ernst en een droge glimlach naast elkaar bestaan, tot in de kleinste formulering.

13 / 2013

OVERGROWN.

James Blake

Een pianozin kan uitgroeien tot een elektronische golf. James Blake gebruikt stilte, diepe bassen en vervormde stemmen om een song telkens een andere afstand te geven.

14 / 2016

BLACKSTAR.

David Bowie

Grillige ritmes, saxofoon en songs die van gedaante veranderen. Blackstar geeft de late avond een onderzoekende kant: blijf luisteren wanneer de muziek iets onverwachts doet.

15 / 1988

SPIRIT OF EDEN.

Talk Talk

Bijna stilte kan omslaan in een felle uitbarsting. Talk Talk laat iedere inzet tellen en geeft de muziek de tijd om te ontstaan. Een album voor een avond zonder haast.

Spotify: remaster uit 1997.

16 / 1965

A LOVE SUPREME.

John Coltrane

Vier delen vormen samen een intens, spiritueel geheel. Het kwartet zoekt, drijft aan en houdt vol. Voor de late uren waarop je juist helemaal in een uitvoering wilt opgaan.

17 / 2011

SPACE IS ONLY NOISE.

Nicolas Jaar

Een losse klank, een stem, een ritme dat ineens opduikt. Nicolas Jaar bouwt een eigen omgeving van kleine scènes die samen een wonderlijk logisch geheel gaan vormen.

18 / 2013

SPACES.

Nils Frahm

Piano en elektronica, vastgelegd tijdens concerten over een periode van twee jaar. Je hoort hoe patronen groeien en hoe de ruimte onderdeel wordt van de uitvoering.

19 / 2000

SUNSET MISSION.

Bohren & der Club of Gore

Saxofoon, toetsen en een uitzonderlijk langzaam ritme. De muziek heeft de donkere gloed van een verlaten nachtclub. Laat ook de afstand tussen de noten zijn werk doen.

Spotify: heruitgave uit 2016; het oorspronkelijke album verscheen in 2000.

20 / 1978

AMBIENT 1: MUSIC FOR AIRPORTS.

Brian Eno

Piano, stemklanken en langzame patronen laten de tijd losser aanvoelen. Een open einde voor deze selectie: muziek waarin je steeds een ander detail kunt volgen.

Spotify: remaster uit 2004.