THE PELOTON. DE PLATEN ACHTER DE KILOMETERS.

De fiets staat weer binnen. Op de banden zit nog iets van de weg, in je hoofd de bocht die net iets te hard ging. Er gaat water in het koffieapparaat. Een plaat komt uit zijn hoes. De benen hoeven niets meer, maar de dag mag nog even blijven bewegen.

Daar begint THE PELOTON. Bij het kleine stuk tijd tussen thuiskomen en weer verder moeten. Waarom passen wielrennen en platen draaien zo goed bij elkaar? Het antwoord zit in ritme, aandacht en de verhalen die je met anderen deelt.

EEN RIT HEEFT OOK EEN A-KANT.

Een goede route heeft een verloop. Je rijdt je warm, vindt je tempo, komt ergens waar het uitzicht verandert. Later volgt een stuk waarop je minder hoeft te praten. Een album kan precies zo werken. De volgorde doet ertoe. De opener zet iets in gang, een onverwacht nummer verlegt de aandacht en het slot bepaalt hoe je achterblijft.

Vinyl geeft die beweging een tastbare vorm. Je kiest een hoes, legt de plaat neer en laat een kant uitspelen. Halverwege sta je op om hem om te draaien. Zo'n onderbreking kan prettig zijn: even loskomen, dan opnieuw beginnen. Net als de koffiestop die bij de rit hoort.

Ook de spullen vragen aandacht. Wie graag een fiets onderhoudt, herkent misschien het plezier van iets dat goed verzorgd weer soepel werkt. Een schone ketting. Een plaat zonder stof. Het zijn kleine handelingen waarmee een liefhebberij deel wordt van je dag. De waarde zit in het gebruik, de herinneringen en de tijd die je eraan geeft.

ALS DE KOERS ZELF MUZIEK WORDT.

Bij Kraftwerk ligt de verbinding voor het grijpen. De single Tour de France verscheen in 1983. Twintig jaar later volgde het album Tour de France Soundtracks, later ook uitgebracht als Tour de France. Ademhaling, pulsen en terugkerende patronen maken van lichamelijke beweging een muzikaal idee. Luister naar de etappes: je hoort hoe een klein verschil een doorgaande beweging kan veranderen.

Queen kiest op Jazz een speelsere afslag met Bicycle Race. Beide nummers eindigden bovenaan een lezersstemming van wielersite road.cc in 2016: Kraftwerk op één, Queen op twee. Dat zegt iets over herkenbare fietsliedjes. Het geeft ons ook twee heel verschillende ingangen voor een platenkast.

In Vlaanderen en Nederland krijgt de koers vaak de vorm van een levensverhaal. Het titelnummer van Ploegsteert van Het Zesde Metaal is een eerbetoon aan Frank Vandenbroucke. Het verscheen op het gelijknamige album uit 2012. Hier is de wielrenner ook iemand uit een streek, met verwachtingen, kwetsbaarheid en mensen die hem blijven herinneren.

Alex Roeka vindt eveneens een verhaal achter de inspanning. In een interview met BRUZZ vertelde hij hoe de koers hem al als kind bezighield en hoe hij er het leven in herkent. Ik ben een renner staat op Zachtaardig vergooid uit 2010. Voor onze vinylselectie kiezen we zijn latere dubbel-lp Nachtcafé: een verdere kennismaking met de verteller, naast dat wielerlied.

DE RENNERS HEBBEN OOK EEN PLATENKAST.

Soms is de verbinding heel persoonlijk. Bradley Wiggins vertelde aan Cycling Weekly dat hij in 1995 The Changingman van Paul Weller hoorde onderweg naar de Britse juniorenbaankampioenschappen. Na die kampioenschappen kocht hij Stanley Road. Zo wordt een album een plek waar je een bepaalde tijd uit je leven terugvindt. In een ander interview noemde hij ook Quadrophenia van The Who een van zijn favoriete albums.

Bij NOS Radio Tour de France in 2016 kozen renners zelf een nummer. Roy Curvers vroeg Everlong van Foo Fighters aan, Wilco Kelderman Fix You van Coldplay en Tom Dumoulin Monster van Mumford & Sons. Wij gebruiken die songs als vertrekpunt om de bijbehorende albums opnieuw op te zetten.

De beweging loopt ook de andere kant op. David Byrne beschrijft in Bicycle Diaries de steden die hij vanaf zijn fiets bekijkt. Dat maakt Remain in Light nog geen wieleralbum. Het levert wel een mooie ontmoeting op: de nieuwsgierigheid van een muzikant en het andere perspectief dat een fiets je kan geven.

TWINTIG PLATEN. EEN EIGEN ROUTE.

THE PELOTON 20 is de redactionele keuze van SJELF. We combineren echte wielerconnecties met albums die wij vinden passen bij de aanloop, de energie en de rust van een fietsdag. De volgorde vormt een luisterroute. Het is onze top 20, met ruimte voor jouw eigen favorieten.

Van Kraftwerk tot Jack Johnson verandert de sfeer. Er zijn platen voor de indoortrainer, voor het sleutelen en voor het napraten. En vooral: albums om thuis helemaal te beluisteren. In THE PELOTON COLLECTION vind je de selectie en de bijbehorende artiesten bij elkaar. Het actuele vinylaanbod staat op de artiestenpagina's.

DE TWINTIG ARTIESTEN VAN THE PELOTON.

Dit is de artiestenselectie achter dezelfde twintig albums. Iedere naam opent een andere kant van de collectie, van een letterlijke wielerconnectie tot een sfeer die wij bij de rit vinden passen. Via de links kun je verder ontdekken.

1. Kraftwerk — De meest directe brug tussen elektronische muziek en de koers.
2. Het Zesde Metaal — Wannes Cappelle geeft de koers een menselijke stem in het West-Vlaams.
3. Alex Roeka — Een verhalenverteller die in een wielrenner een heel mensenleven hoort.
4. Queen — Grootse pop, speelplezier en een fietslied dat de afslag naar rock neemt.
5. Paul Weller — Via Bradley Wiggins loopt er een concrete lijn van de platenkast naar de wielerbaan.
6. The Who — Voor het grote gebaar en albums waarin je een hele middag kunt verdwijnen.
7. Talking Heads — Ritmische nieuwsgierigheid, met een frontman die de wereld ook vanaf de fiets bekijkt.
8. Bruce Springsteen — Voor vertrekdrang, vriendschap en het verlangen om onderweg te zijn.
9. Bob Dylan — Voor verhalen die bij een tweede luisterbeurt een andere richting op gaan.
10. The War on Drugs — Gitaren met uitzicht; muziek die van een doorgaande beweging een landschap maakt.
11. Daft Punk — Voor precisie, groove en het plezier van een goed getimede versnelling.
12. The Prodigy — Elektronische muziek met de felheid van een gitaarband.
13. AC/DC — Voor de kracht van eenvoud: een riff, een groove en meteen herkenning.
14. Foo Fighters — Gitaarsongs waarin opbouw en ontlading elkaar versterken.
15. Coldplay — Melodieën die ruimte laten voor zowel stilte als samen meezingen.
16. Mumford & Sons — Van akoestische vaart naar elektrische ruimte: een band met meer dan één route.
17. Paul Simon — Voor melodie, ritmische gesprekken en platen die nieuwe luisterroutes openen.
18. Dire Straits — Voor gitaarspel dat evenveel vertelt met ruimte als met noten.
19. Röyksopp — Voor elektronica die beweegt en tegelijk ruimte overlaat.
20. Jack Johnson — Voor het eenvoudige plezier van een goede song wanneer niets meer hoeft.