TAME IMPALA.

Kevin Parker maakte van afzondering geen beperking, maar een instrument. Vanuit Perth bouwde hij Tame Impala laag voor laag op: eerst als gitaarband die de jaren zestig door een kapotte versterker haalde, later als een glanzende kruising van psychedelica, pop, disco en elektronische dansmuziek. De ontwikkeling klinkt radicaal, maar de kern bleef hetzelfde: één perfectionist die probeert te begrijpen waarom verandering tegelijk bevrijdt en pijn doet.

Parker groeide op in West-Australië en raakte al vroeg gefascineerd door opnemen. Niet alleen het liedje interesseerde hem, maar vooral wat er gebeurde wanneer een drumslag precies verkeerd vervormde, een gitaar achterstevoren leek te bewegen of een stem opging in een wolk van galm. Rond 2007 kreeg dat experiment een naam: Tame Impala.

De eerste opnamen circuleerden online en trokken de aandacht van het Australische label Modular Recordings. De Tame Impala EP uit 2008 introduceerde een geluid dat vertrouwd en vreemd tegelijk was. Er waren sporen van Cream, The Beatles en krautrock, maar Parker behandelde nostalgie niet als eindstation. Oude apparatuur werd een doorgang naar iets persoonlijks.

Lees verder in de ARTIST STORY. Verken ook de genreverhalen: PSYCHEDELIC ROCK · POP.

MORE TO DISCOVER

Mgmt – Loss of Life. · Pink Floyd – 8-Tracks. · Unknown Mortal Orchestra – Curse. · AIR – Moon Safari. (PRE-ORDER 2026-11-27) · BECK – Ride Lonesome..