ARTIST STORY
SUPERGRASS.
Meer dan Alright: Supergrass verbindt snelle gitaarpop aan melodische omwegen, van I Should Coco tot het titelloze album en Road to Rouen.
IMAGE CREDIT: Keira Vallejo, via Wikimedia Commons · CC BY 3.0. Voor weergave verkleind en afhankelijk van het scherm uitgesneden.
Klikken laadt de Spotify-player. Spotify bepaalt wat je kunt afspelen.
Open in Spotify ↗Supergrass kan een song in een paar tellen op gang trekken. Een riff, een stevig ritme en een stem met veel beweging zijn genoeg om de aandacht te pakken. Toch gaat de muziek verder dan snelheid en uitbundigheid. De band kan een melodie groter laten worden, een arrangement langer laten ademen of juist een korte bocht maken voordat je denkt te weten waar het nummer heen gaat. Dat maakt het aantrekkelijk om voorbij de bekendste single te luisteren.
THE ARTIST PAGEALLES OVERSUPERGRASS.Ontdek de platen en lees verder in de stories.
EEN BAND DIE SNEL KAN ZIJN EN LANG KAN KIJKEN.
De band begon in 1993 in Oxford met Gaz Coombes op zang en gitaar, Mick Quinn op bas en Danny Goffey op drums. Hun samenspel geeft de vroege songs veel richting. De bas en drums trekken niet alleen het tempo vooruit; ze bepalen ook hoe een gitaarfiguur binnenkomt en waar de zang ruimte krijgt. De muziek kan losjes klinken terwijl de overgangen precies werk doen. Wie de instrumenten afzonderlijk volgt, hoort waarom een korte song meer bevat dan alleen een snelle ingang en een refrein.
DRIE DINGEN DIE JE
NOG NIET WIST.
I SHOULD COCO IS EEN WOORDGRAP.
De debuuttitel verwijst naar Cockney rhyming slang voor I should think so. De plaatnaam klinkt vreemd, maar leunt dus op bestaande Britse spreektaal.
CAUGHT BY THE FUZZ GING OVER EEN ECHTE AANHOUDING.
Gaz Coombes gebruikte een jeugdige ervaring met de politie als vertrekpunt voor Caught by the Fuzz. De paniek in het lied had dus een concrete aanleiding.
NA ALRIGHT ZOCHTEN ZE EEN ANDERE KLEUR.
Voor In It for the Money wilde de band verder dan het vrolijke beeld rond Alright. De donkerdere, uitgebreidere arrangementen zijn dus ook een reactie op hun eigen doorbraak.
CAUGHT BY THE FUZZ EN I SHOULD COCO.
Caught by the Fuzz verscheen eerst als single bij Fierce Panda en daarna bij Parlophone. Het debuutalbum I Should Coco kwam uit op 15 mei 1995. De plaat laat een jonge band verschillende vormen van gitaarpop dicht naast elkaar zetten. Een song kan haastig vooruitgaan, maar de melodieën blijven belangrijk. Gaz Coombes kan de zang nadrukkelijk neerzetten zonder ieder nummer dezelfde houding te geven. Het debuut krijgt daardoor meer variatie dan alleen het idee van jeugdige energie laat vermoeden.
Alright werd een zeer herkenbare ingang tot de band. Binnen I Should Coco staat het nummer echter tussen songs die anders bewegen. Caught by the Fuzz maakt een korter, scherper gebaar; Strange Ones zoekt weer een andere verhouding tussen de melodie en de gitaren. Sofa (Of My Lethargy) neemt veel meer tijd. De Album Story over I Should Coco volgt die verschillen door de dertien songs heen. De gekoppelde I Should Coco-LP staat bij SJELF beschreven als één LP van BMG.
ARTIST STORYSUPERGRASS
CAUGHT BY THE FUZZ EN I SHOULD COCO.
SUPERGRASS
IN IT FOR THE MONEY: DE OMGEVING WORDT GROTER.
In It for the Money volgde in 1997. Het tweede album maakt duidelijk dat Supergrass meer mogelijkheden in zijn songtaal kan toelaten zonder de melodische aantrekkingskracht kwijt te raken. Een arrangement kan langer opbouwen, de instrumenten kunnen meer verschillende rollen krijgen en een song hoeft niet meteen haar hele richting prijs te geven. Het helpt om die ontwikkeling naast het debuut te horen. De band verandert niet alleen het oppervlak van de muziek; ook de verhoudingen binnen een nummer kunnen verschuiven.
Een refrein kan nog steeds snel binnenkomen, maar krijgt meer betekenis door wat eraan voorafgaat. Luister daarom eens naar de eerste minuut van een song zonder op het bekendste moment te wachten. Welke beweging zet de bas neer? Waar trekt de gitaar terug? Hoe maakt het drumwerk een overgang merkbaar? Zulke keuzes geven de muziek haar vorm. Supergrass laat horen hoe een band toegankelijk kan blijven en tegelijk meer ruimte kan maken voor een arrangement dat bij een tweede luisterbeurt andere details naar voren brengt.
SUPERGRASS: HET TITELLOZE ALBUM.
Het titelloze album Supergrass verscheen in 1999. Het biedt weer een andere omgeving voor de herkenbare zang en melodische beweging. De band kan de aandrang anders verdelen en meer tijd geven aan een sfeer die zich binnen een song opbouwt. Dat maakt het album een interessante volgende stap voor wie via I Should Coco binnenkomt. De vroege plaat blijft een eigen hoofdstuk; de latere muziek hoeft haar snelheid niet voortdurend te herhalen om herkenbaar te zijn.
Bij SJELF is Supergrass op LP gekoppeld als een latere Echo-uitgave. Zet deze plaat naast het debuut en let op de functie van de gitaar. Ze kan een directe riff geven, een melodie volgen of juist de omgeving van de zang veranderen. Ook de ritmesectie kan de nadruk anders leggen. Zo hoor je de ontwikkeling als een reeks concrete keuzes. De band blijft dezelfde soort aandacht voor een song houden, maar kiest niet op ieder album dezelfde afstand of dezelfde snelheid.
ROAD TO ROUEN: RUIMTE VOOR EEN ANDERE ROUTE.
Road to Rouen verscheen oorspronkelijk in 2005. De plaat laat een andere schaal en een minder rechtlijnige aandrang horen. Het is een goed album om de band opnieuw te ontdekken wanneer de vroege singles al lang vertrouwd zijn. De songs kunnen tijd nemen voor hun omgeving, waardoor een kleine instrumentale verandering sterker naar voren komt. Luister naar hoe de zang zich verhoudt tot de begeleiding. Een melodie hoeft niet steeds naar voren te springen om de aandacht vast te houden.
De Road to Rouen-uitvoering bij SJELF staat beschreven als twee LP’s op gekleurd vinyl van BMG. Dat is een gegeven van deze latere uitgave. Voor het verband met het debuut is vooral de manier van luisteren interessant: de langere beweging in Sofa (Of My Lethargy) laat al horen dat Supergrass meer ruimte kan toelaten dan zijn korte songs suggereren. Het is geen voorspelling van iedere latere plaat, maar wel een uitnodiging om verschillende kanten van de band naast elkaar te horen.
ER LIGT NOG
MEER TE ONTDEKKEN.
NA DE JAREN NEGENTIG.
Rob Coombes, de broer van Gaz, werd in 2002 officieel bandlid. Supergrass bracht daarna nog verschillende studioalbums uit, tot Diamond Hoo Ha in 2008. De band ging in 2010 uiteen en kwam in 2019 weer samen. Die jaartallen geven de loopbaan een kader, maar het muzikale verband wordt duidelijker wanneer je een paar albums gericht vergelijkt. Een herkenbare stem kan een andere omgeving krijgen. Een ritme kan een song snel openen of juist geduldig zijn beweging vasthouden.
De albums op vinyl bij SJELF bieden drie verschillende ingangen: I Should Coco voor de korte bochten en de directe energie, Supergrass voor een andere verhouding tussen stem en begeleiding, en Road to Rouen voor de ruimere route. Kies niet alleen de nummers die je al kent. Een minder nadrukkelijke song tussen twee bekende momenten kan veel duidelijk maken over de keuze van een albumvolgorde. De plaat krijgt zo een eigen karakter dat niet helemaal in één single of één omschrijving past.
DE FEITEN.
ACHTER DE MUZIEK.
DE PLATEN.
JOUW LUISTERROUTE.
Een selectie uit het repertoire van Supergrass. Volg de albumlinks voor de betreffende platen of verhalen.
- 01
- 02
- 03
- 04
FAQ
Wat kenmerkt de muziek van Supergrass?
Supergrass kan een song in een paar tellen op gang trekken. Een riff, een stevig ritme en een stem met veel beweging zijn genoeg om de aandacht te pakken.
Met welk album kan ik verder luisteren?
Begin bij I Should Coco en leg daarna een andere plaat uit de discografie ernaast. Zo kun je zelf horen hoe de stem, instrumenten en arrangementen zich tot elkaar verhouden.
Welke platen vind ik bij SJELF?
Op de ARTIST PAGE van Supergrass staan de gekoppelde platen en verhalen. Open een product voor de uitvoering en actuele beschikbaarheid.
Waar let ik op bij een vinyluitgave?
Bekijk op de productpagina het label, formaat en de vermelde editiegegevens. Een oorspronkelijke albumdatum kan verschillen van de datum van een heruitgave. Vinylkleur of gewicht alleen bewijst geen andere mastering of betere klank.
Supergrass maakt sterke popmelodieën die verschillende soorten beweging verdragen. Het debuut kan razendsnel binnenkomen en vervolgens veel langer blijven hangen dan zijn bekendste refrein. Het latere werk opent andere ruimtes, met dezelfde aandacht voor hoe instrumenten samen een song vormen. Begin met de volledige route van I Should Coco, van I’d Like to Know tot Time to Go, en ga daarna naar een andere LP om te horen welke verhoudingen de band opnieuw kiest.
Op de artiestpagina van Supergrass vind je de gekoppelde platen en verhalen. Lees de Album Story voor een gerichte kennismaking met het debuut of kies de titelloze plaat en Road to Rouen als vervolg. Geef ook de langere passages hun tijd. De snelheid is een aantrekkelijke ingang, maar het samenspel en de melodische omwegen maken duidelijk waarom deze muziek ook buiten haar eerste moment interessant blijft.
Ontdek meer platen en verhalen op de ARTIST PAGE van Supergrass.
Verder luisteren? Op THE ARTIST van Supergrass vind je de uitgaven en andere verhalen.
HET VERHAAL
GAAT VERDER.
Ontdek de platen, klanken en verhalen rond deze muziek.
ALBUMHOES: afbeelding uit de SJELF-productcatalogus. Het hoesontwerp blijft eigendom van de betreffende rechthebbenden.
ALBUMHOES: afbeelding uit de SJELF-productcatalogus. Het hoesontwerp blijft eigendom van de betreffende rechthebbenden.
