ARTIST STORY
SOLOMON BURKE.
Solomon Burke hoefde een song niet sneller of harder te zingen om hem te veranderen. Een pauze, een korrel in de stem en een ander accent konden genoeg zijn.
IMAGE CREDIT: Tom Beetz — Solomon Burke. Wikimedia Commons, oorspronkelijk Flickr. CC BY 2.0. Concertfoto uit het archief; weergave en uitsnede aangepast aan schermformaat. Geen beeld van de Hold On Tight-opnamen. Het sjabloon kan bij weergave een uitsnede tonen; die uitsnede valt onder dezelfde beeldlicentie.
Klikken laadt de Spotify-player. Spotify bepaalt wat je kunt afspelen.
Open in Spotify ↗Bij Solomon Burke klinkt een lied alsof er iemand tegenover je zit die iets te vertellen heeft. De stem kan troosten en aansporen, soms binnen dezelfde zin. De kracht zit niet alleen in volume, maar in het gevoel dat ieder woord zijn plaats moet verdienen.
THE ARTIST PAGEALLES OVERSOLOMON BURKE.Ontdek de platen en lees verder in de stories.
EEN VOORDRACHT MET GEWICHT.
Burkes zang vraagt om aandacht voor de manier waarop een melodie wordt uitgesproken. Een regel kan met zekerheid beginnen en aan het einde toch ruimte voor twijfel laten. Die beweging maakt een eenvoudig refrein groter zonder dat de woorden ingewikkelder worden.
Zijn plaats in de soulgeschiedenis werd in 2001 onderstreept door zijn opname in de Rock & Roll Hall of Fame. Voor de luisteraar blijft de belangrijkste ingang echter de opname zelf: hoe reageert de band op de stem, en wanneer laat Burke juist ruimte voor een instrument?
DRIE DINGEN DIE JE
NOG NIET WIST.
HIJ NAM DE DIJK MEE NAAR HET ENGELS.
Voor Hold On Tight zong Burke Engelse versies van liedjes van De Dijk, met de band zelf als begeleiders. Bekende Nederlandse melodieën kregen zo een andere verteller. Het is een gezamenlijke plaat, niet alleen een losse gastbijdrage.
ZIJN COMEBACK KREEG LIEDJES VAN GROTE SCHRIJVERS.
Voor Don’t Give Up on Me leverden onder anderen Bob Dylan, Tom Waits, Van Morrison en Elvis Costello materiaal. De liedjes werden rond Burkes stem verzameld. Een nieuwe plaat werd daardoor ook een ontmoeting tussen verschillende songschrijvers.
EVERYBODY NEEDS SOMEBODY REISDE VERDER.
The Rolling Stones en later The Blues Brothers namen Everybody Needs Somebody to Love mee naar hun eigen publiek. De bron ligt bij Burke. Achter die bekende film- en rockversies staat dus een van zijn eigen soulklassiekers.
EEN ANDERE TAAL, DEZELFDE MELODIE.
Op Hold On Tight werkte hij samen met De Dijk. Bestaande Nederlandse songs kregen Engelse versies, met Burke als zanger en de band als muzikale omgeving. Het is een mooie manier om te horen hoeveel een voordracht kan verplaatsen.
Een vertaling is daarbij meer dan nieuwe woorden op oude noten zetten. Klemtonen veranderen en een zin ademt anders. Burke maakt de songs herkenbaar als liedjes van De Dijk, terwijl zijn stem ze een eigen perspectief geeft. Lees daarover verder in het albumverhaal van Hold On Tight.
LUISTER WAAR HIJ NIET ZINGT.
Let bij een volgende luisterbeurt op de pauzes. De band blijft bewegen, maar de stem laat een gedachte even staan. Wanneer de volgende regel komt, hoor je dat die stilte deel van de voordracht was. Soul kan net zo goed in het wachten zitten als in de uitbarsting.
Bekijk op de Solomon Burke-pagina welke platen en verhalen bij SJELF. samenkomen. Bij iedere LP vind je de gegevens van die uitgave op de productpagina.
ARTIST STORYSOLOMON BURKE
EEN ANDERE TAAL, DEZELFDE MELODIE.
SOLOMON BURKE
SOUL MET MEER DAN ÉÉN ACHTERGROND.
Solomon Burke tekende in 1960 bij Atlantic Records. Zijn muziek bracht gospel, country en rhythm-and-blues dicht bij elkaar. Dat is meer dan een rijtje genres: elk van die tradities biedt een andere manier om een verhaal te zingen. Je kunt iemand rechtstreeks aanspreken, een eenvoudige melodie ver laten dragen of een regel zo ritmisch neerzetten dat de band erop moet reageren. Burke kon tussen die mogelijkheden bewegen zonder zijn herkenbare stem kwijt te raken.
Cry to Me werd in 1962 een van zijn belangrijke opnamen. Bert Berns speelde een bepalende rol bij de totstandkoming van Burkes werk uit die periode. Ook Just Out of Reach (Of My Two Open Arms), If You Need Me en Got to Get You Off of My Mind horen bij de Atlantic-jaren. Wie Burke alleen kent van een latere samenwerking, kan bij deze songs horen hoe vroeg zijn eigen manier van vertellen al aanwezig was.
DE BELANGRIJKSTE BESLISSING ZIT IN EEN REGEL.
In Cry to Me zit beweging genoeg om mee te dansen, maar de zang laat de eenzaamheid in het lied niet verdwijnen. Dat dubbele gevoel maakt de opname interessant. Een ritme kan uitnodigend zijn terwijl de woorden om nabijheid vragen. Burke hoeft die tegenstelling niet op te lossen. Hij laat horen dat een lied verschillende behoeften tegelijk kan dragen.
Let op de overgang van een bijna gesproken inzet naar een langere gezongen toon. Een melodie hoeft niet voortdurend in dezelfde vorm te blijven. Door een woord eerst terloops en daarna met meer gewicht te zingen, kan een verteller zijn verhouding tot het verhaal veranderen. Bij Burke voelt techniek daarom vaak als een keuze in een gesprek: dit moet worden benadrukt, daar mag de luisteraar zelf even nadenken.
EEN BAND DIE RUIMTE LAAT.
Een stem met zoveel karakter vraagt niet automatisch om een klein arrangement. Blazers en ritmesectie kunnen haar juist ondersteunen doordat ze op andere momenten bewegen. Een antwoord van een instrument maakt de vorige zangregel langer voelbaar. Een strak ritme zorgt dat een vrije frase niet los komt te hangen. De spanning ontstaat uit samenspel: het lied blijft onderweg, terwijl de zanger de tijd binnen die beweging kan rekken.
Daarom zijn de instrumentale stukken geen wachtruimte tot Burke opnieuw begint. Luister wat er met de energie gebeurt tussen twee coupletten. Neemt de band een gedachte over of maakt zij plaats voor een nieuwe? Een opname kan zo iets van een livegesprek krijgen, ook wanneer de vorm compact blijft. De muzikanten geven de stem een omgeving waarin een kleine verandering veel betekenis krijgt.
ER LIGT NOG
MEER TE ONTDEKKEN.
WAAROM EEN ANDERE ZANGER EEN BEKEND LIED VERANDERT.
De samenwerking met De Dijk maakt dat goed hoorbaar. Een vertrouwde melodie kan blijven staan, terwijl de Engelse tekst en Burkes voordracht nieuwe accenten leggen. Je herkent het lied en hoort toch iemand anders aan het woord. Dat vraagt ook iets van de luisteraar: laat de nieuwe versie eerst haar eigen beweging vinden voordat je ieder moment langs de oorspronkelijke opname legt.
Bij Hold On Tight is die ontmoeting een ingang tot beide artiesten. Wie bij De Dijk begint, ontdekt hoe Burke een regel draagt. Wie vanuit zijn soulopnamen komt, hoort hoe de band een andere omgeving voor hem maakt. De waarde zit in de uitwisseling. Een zanger hoeft een bestaand lied niet volledig te verbouwen om er een nieuw perspectief aan te geven; soms verandert de betekenis al door de manier waarop de eerste zin wordt uitgesproken.
Verken bij SJELF SOLOMON BURKE – Rock 'N Soul (1LP Vinyl). De productpagina’s tonen de vinyluitgaven en het LP-formaat.
DE FEITEN.
ACHTER DE MUZIEK.
DE PLATEN.
JOUW LUISTERROUTE.
Een selectie uit het repertoire van Solomon Burke. Volg de albumlinks voor de betreffende platen of verhalen.
- 01
FAQ
Wat hoor je op Hold On Tight?
Solomon Burke zingt Engelse versies van De Dijk-songs, begeleid door de band. De samenwerking verbindt herkenbare melodieën met zijn soulvoordracht.
Waar vind ik het verhaal achter die samenwerking?
In de gekoppelde Album Story over Hold On Tight. Daar staat de ontmoeting tussen Burke en De Dijk centraal.
Lees het albumverhaal van Hold On Tight en ontdek de samenhang met het Solomon Burke-aanbod bij SJELF.
Ontdek meer platen en verhalen op de ARTIST PAGE van Solomon Burke.
Verder luisteren? Op THE ARTIST van SOLOMON BURKE vind je de uitgaven en andere verhalen.
HET VERHAAL
GAAT VERDER.
Ontdek de platen, klanken en verhalen rond deze muziek.
IMAGE CREDIT: Tom Beetz — Solomon Burke. Wikimedia Commons, oorspronkelijk Flickr. CC BY 2.0. Concertfoto uit het archief; weergave en uitsnede aangepast aan schermformaat. Geen beeld van de Hold On Tight-opnamen.
IMAGE CREDIT: SJELF. — originele AI-illustratie voor THE COLLECTIONS.
IMAGE CREDIT: SJELF. — originele AI-illustratie voor THE PELOTON: een racefiets met crèmekleurig stuurlint naast een elpee. Geen documentairefoto.
