ARTIST STORY
SOLANGE.
Solange maakt platen waarop je niet alleen een stem volgt, maar ook de ruimte eromheen. Korte gesprekken, herhaalde woorden en open arrangementen veranderen een verzameling nummers in een eigen omgeving.
IMAGE CREDIT: Solange live tijdens Coachella 2014. Foto: Neon Tommy, oorspronkelijke bron / Wikimedia Commons, CC BY-SA 2.0. Responsieve uitsnede door SJELF. De afgeleide beeldweergave valt onder dezelfde licentie.
Bij Solange kan een klein detail de richting aangeven: een achtergrondstem die net blijft hangen, een basfiguur zonder haast, een overgang die een nummer laat doorlopen in iets anders. Wie alleen de losstaande songs zoekt, mist een deel van de compositie. De volgorde en de tussenstukken doen mee.
THE ARTIST PAGEALLES OVERSOLANGE.Ontdek de platen en lees verder in de stories.
DE MAKER BEPAALT DE RUIMTE.
Dat maakt haar werk geschikt voor een hele albumkant. Je hoeft geen groot concept vooraf te lezen. Begin bij de eerste track en merk op hoe je verwachtingen veranderen. Soms lijkt er een groot refrein aan te komen en kiest de muziek juist voor een herhaling. Het effect is dat je dichter op de klank gaat luisteren.
DRIE DINGEN DIE JE
NOG NIET WIST.
ZE REGISSEERT OOK HAAR EIGEN FILMWERELD.
Bij When I Get Home maakte Solange een begeleidende film en nam ze zelf regie en montage op zich. De plaat kreeg daardoor een eigen visuele vertelling, buiten de losse videoclip.
HOUSTON WERD MEER DAN EEN VERWIJZING.
Voor de film keerde Solange terug naar Third Ward in Houston. De omgeving waar ze vandaan komt, werd zo onderdeel van het werk zelf, met plekken en beelden die haar herinneringen dragen.
EEN ONGEWONE STEVIE WONDER-PLAAT GAF RICHTING.
Solange noemde The Secret Life of Plants als inspiratie voor When I Get Home. Juist die minder gebruikelijke Wonder-plaat hielp haar denken over een album dat zich vrij door sfeer beweegt.
VERSCHILLENDE FASES, EIGEN KEUZES.
Haar vroege catalogus loopt van Solo Star en Sol-Angel and the Hadley St. Dreams naar de EP True. Het zijn geen noodzakelijke voorstudies voor het latere werk. Je hoort verschillende manieren om melodie, ritme en persoonlijkheid een plaats te geven. Een artiestenverhaal wordt rijker wanneer ook die veranderingen blijven bestaan.
De stap naar A Seat at the Table in 2016 bracht een album waarin liedjes en gesproken passages elkaar aanvullen. Luister naar de verhouding tussen de helderheid van de zang en de ruimte die een arrangement laat. Een zachte uitvoering kan een uitspraak extra gewicht geven, juist doordat zij geen grote gebaren nodig heeft.
EEN ALBUM HEEFT EEN OMGEVING.
In 2019 volgde When I Get Home. De officiële aankondiging beschrijft het als een onderzoek naar herkomst en ontwikkeling. Houston speelt daarbij een belangrijke rol. Ook de visuele praktijk hoort bij dit werk: film, performance en muziek bestaan bij Solange naast elkaar.
Toch kun je het album zonder de film beluisteren. De stemlagen vormen een eigen architectuur. Sommige stukken zijn kort en lijken hun idee niet helemaal uit te leggen. Daar zit juist een uitnodiging: vul niet meteen aan wat je denkt dat ontbreekt. Hoor hoe een overgang een motief een andere betekenis kan geven.
ARTIST STORYSOLANGE
EEN INTERLUDE KAN HET ALBUM DRAGEN.
SOLANGE
HERHALING ALS VORM VAN AANDACHT.
Een herhaalde zin kan een mededeling worden, daarna een ritme en vervolgens bijna een klankobject. De woorden verdwijnen niet, maar je aandacht beweegt. Bij Solange is die verschuiving vaak belangrijker dan een spectaculaire zangnoot. De stem hoeft het arrangement niet te overstemmen om richting te geven.
Probeer bij een tweede luisterbeurt niet de leadzang maar de stemmen erachter te volgen. Welke bewegen mee, welke houden een toon vast, welke lijken een antwoord? Dan hoor je dat de intimiteit zorgvuldig is opgebouwd. Wat losjes klinkt kan het resultaat zijn van heel precieze keuzes.
WAAR JE KUNT BEGINNEN.
Kies A Seat at the Table wanneer je graag via afgeronde liedjes binnenkomt. Kies When I Get Home als je wilt ervaren hoe een album een doorlopende wereld kan vormen. Er is geen juiste volgorde. Een tweede route kan later juist een ander detail in de eerste plaat hoorbaar maken.
Onze ALBUM STORY over When I Get Home gaat verder op de overgangen, de korte vormen en de rol van Houston. Het verhaal geeft een luisterrichting; de plaat mag je daarna op eigen tempo tegenspreken.
EEN LOOPBAAN MET MEER DAN ÉÉN BEGIN.
Bij Solange is de verleiding groot om het verhaal te laten beginnen wanneer een album precies aansluit bij de smaak van het moment. Dan verdwijnen eerdere stappen uit beeld. Solo Star, Sol-Angel and the Hadley St. Dreams, True, A Seat at the Table en When I Get Home bieden juist verschillende antwoorden op dezelfde vraag: hoeveel ruimte kan een zangeres zelf inrichten rondom haar stem?
Dat zijn geen keurige treden van een eenvoudige ladder. Een toegankelijk refrein kan een bewuste keuze zijn, net als een fragment dat al ophoudt voordat het een conventionele song wordt. Haar oeuvre is daardoor beter te begrijpen als een reeks beslissingen over vorm en zeggenschap dan als een wedstrijd waarin het laatste album de vorige platen overbodig maakt.
WAT EEN TITEL KAN VERANDEREN.
A Seat at the Table en When I Get Home richten de aandacht elk op een andere verhouding. Een plaats aan tafel gaat over aanwezig mogen zijn en gehoord worden. Thuiskomen roept vragen op over wat er al bij je hoort, wat je hebt meegenomen en wat onderweg veranderde. Dat is een leeswijze van die titels, geen claim dat iedere song zich in één samenvatting laat vangen.
Die verschuiving hoor je ook in de albumvorm. Een duidelijk afgeronde song maakt een ander gebaar dan een reeks stemmen en korte overgangen. De ene vorm kan een gedachte neerleggen, de andere laat je langer binnen een omgeving blijven. Solange hoeft daarom niet op ieder moment het sterkste refrein of de grootste vocale uithaal te kiezen. De keuze om iets open te laten is eveneens auteurschap.
ER LIGT NOG
MEER TE ONTDEKKEN.
HOUSTON IS GEEN LOS DECORSTUK.
De officiële aankondiging van When I Get Home noemt stemmen uit Third Ward, onder wie Debbie Allen, Phylicia Rashad en dichter Pat Parker. Daarmee krijgt afkomst een hoorbare plaats. Een sample is niet alleen materiaal dat goed past bij een beat. Het kan ook een vertrouwde stem of een perspectief een plek geven tussen de gezongen regels.
Solanges werk in musea en performancecontexten helpt verklaren waarom de muziek niet bij een verzameling losse tracks ophoudt. Een uitvoering heeft een ruimte, lichamen, licht en een verhouding tot het publiek. Dat betekent niet dat je eerst een kunsttheorie moet lezen om een nummer te begrijpen. Wel dat de plaat onderdeel kan zijn van een groter beeld dat de maker bewust samenstelt.
Daarin schuilt haar eigen positie. De stem is herkenbaar, maar de rol ervan verandert. Soms leidt ze een melodie. Soms wordt ze een laag tussen andere stemmen, soms een korte terugkerende gedachte. De interessantste vraag is daarom niet hoe goed Solange in een bestaand soul- of popvakje past. Het is wat er gebeurt wanneer zij zelf bepaalt hoe groot dat vakje nog mag zijn.
DE FEITEN.
ACHTER DE MUZIEK.
DE PLATEN.
JOUW LUISTERROUTE.
Een luisterroute door de catalogus.
-
01
Sol-Angel and the Hadley St. Dreams — 2008
Een eerdere fase om naast het latere werk te horen.
-
02
True — EP, 2012
Een compacte route naar melodie en ritme.
-
03
A Seat at the Table — 2016
Liedjes en gesproken passages als één albumvorm.
-
04
When I Get Home — 2019
Fragmenten, stemmen en overgangen die samen een omgeving bouwen.
FAQ
Is When I Get Home een los nieuw album?
Ja. Het verscheen in 2019 als opvolger van A Seat at the Table uit 2016.
Moet ik de bijbehorende film zien?
Dat kan extra context geven, maar de muzikale vorm werkt ook zelfstandig.
Waar luister ik het eerst naar?
Begin bij de stemlagen en de overgangen tussen tracks. Daar wordt de samenhang hoorbaar.
Geef een kort nummer de tijd om door te werken in het volgende. Bij Solange stopt de betekenis niet altijd bij het einde van een track. Ontdek When I Get Home →
Verder luisteren? Op THE ARTIST van Solange vind je de uitgaven en andere verhalen.
HET VERHAAL
GAAT VERDER.
Ontdek de platen, klanken en verhalen rond deze muziek.
IMAGE CREDIT: Albumhoes When I Get Home – Solange, via de Bertus / SJELF-productcatalogus. Rechten bij de oorspronkelijke rechthebbenden.
ALBUMHOES: afbeelding uit de SJELF-productcatalogus. Het hoesontwerp blijft eigendom van de betreffende rechthebbenden.
IMAGE CREDIT: Miho — Paskal Jakobsen, 13 september 2008. CC BY 3.0. Optreden uit het releasejaar, geen foto van de Pickering-sessies. Uitsnede aangepast aan het scherm.
.jpg){kind=link}