ARTIST STORY
RHIANNON GIDDENS.
Van zwarte stringbands tot soul en opera: Rhiannon Giddens laat horen wie de Amerikaanse muziek mede vormden — en hoeveel leven er nog in die geschiedenis zit.
IMAGE CREDIT: Rhiannon Giddens in Edmonton, Canada (2024). Foto Levi Manchak via Wikimedia Commons / CC BY 2.0. Origineel onbewerkt aangeleverd; voor de weergave kan responsief worden uitgesneden. Geen endorsement geïmpliceerd.
Klikken laadt de Spotify-player. Spotify bepaalt wat je kunt afspelen.
Open in Spotify ↗Rhiannon Giddens laat horen hoeveel geschiedenis er in een snaar past. Van de Carolina Chocolate Drops tot haar soloplaten en de opera Omar: haar muziek verbindt stemmen die te lang buiten het verhaal bleven. Maar wie alleen een geschiedenisles verwacht, mist de dans, de souplesse en het plezier waarmee zij dat verleden opnieuw laat bewegen. Ontdek bij SJELF ook You’re the One op vinyl.
THE ARTIST PAGEALLES OVERRHIANNON GIDDENS.Ontdek de platen en lees verder in de stories.
A STRING WITH A MEMORY
Een banjo kan al een verhaal oproepen voordat er één noot klinkt. Je denkt aan country, aan een veranda, misschien aan een witte muzikant ergens in de Amerikaanse bergen. Rhiannon Giddens vraagt je om dat beeld opnieuw te bekijken. De zwarte banjospelers en violisten die zij bestudeert en hoorbaar maakt, veranderen de betekenis van een bekend geluid. Niet doordat het instrument anders wordt, maar doordat je eindelijk meer weet over de mensen die het hebben gevormd.
Dat onderzoek klinkt bij haar nooit uitsluitend als correctiewerk. Er zit beweging in: een streek van de strijkstok, een ritme dat onder een zanglijn doorduwt, een stem die van een helder gedragen toon naar een aardser accent kan gaan. Haar muziek wil worden gehoord voordat zij wordt ingedeeld. De historische achtergrond maakt het luisteren rijker; de aantrekkingskracht hoeft niet te wachten tot je alle namen en jaartallen kent.
Wie Giddens voor het eerst ontdekt via You're the One, kan daarom een andere ingang vinden dan iemand die begint bij de Carolina Chocolate Drops. De ene route loopt via soul en direct toegankelijke songs, de andere via het samenspel van een stringband. Het zijn geen tegenovergestelde levens. Het zijn twee manieren om dezelfde vraag te stellen: wat kan een overgeleverd geluid betekenen wanneer iemand het nu werkelijk van zichzelf maakt?
DRIE DINGEN DIE JE
NOG NIET WIST.
EEN LIEFDESLIED BEGON BIJ HAAR ZOON.
You’re the One ontstond vanuit een moment met haar jonge zoon. Wat als romantische liefdesverklaring kan klinken, begon dus met de overweldigende liefde van een moeder voor haar kind.
HAAR EIGEN SONGS WACHTTEN JAREN OP ELKAAR.
Voor You’re the One verzamelde Giddens composities uit ongeveer veertien jaar. De eerste volledig zelfgeschreven soloplaat was daarmee ook een plek voor liedjes die eerder geen passend thuis hadden gevonden.
JASON ISBELL KWAM VOOR ÉÉN DUET.
Op Yet to Be zingt Jason Isbell mee. Hij is de enige uitgelichte gast op You’re the One, waardoor dat duet een duidelijke eigen plek tussen haar songs krijgt.
FROM THE CONSERVATORY TO THE PIEDMONT
Giddens studeerde aan het Oberlin Conservatory en behaalde daar in 2000 haar muziekopleiding. Haar achtergrond in klassieke zang is belangrijk, maar verklaart niet alles wat je hoort. Een opleiding kan een stem mogelijkheden geven; de keuze wanneer je die mogelijkheden inzet, bepaalt de persoonlijkheid. Bij Giddens hoor je controle die niet voortdurend als controle hoeft op te vallen. Een frase kan groot worden zonder dat ieder volgend woord nog groter moet.
Terug in North Carolina verdiepte zij zich in traditionele muziek en in het spel van violist Joe Thompson. Dat is een wezenlijk andere vorm van leren dan uitsluitend een partituur bestuderen. Een muzikale traditie bestaat ook uit gebaren, timing en het herhalen van een patroon totdat je begrijpt hoe het gedragen wordt. De afstand tussen conservatorium en lokale dansmuziek wordt kleiner zodra je aandacht geeft aan wat beide vragen: luisteren naar de ander, beheersing en een gevoel voor vorm.
Die twee achtergronden blijven naast elkaar hoorbaar. De zang kan een melodie lang dragen, terwijl de instrumenten haar terugbrengen naar een lichamelijke puls. Daardoor hoeft haar werk niet te kiezen tussen verfijning en directheid. Wat zorgvuldig gemaakt is, kan nog steeds uitnodigen om je voet mee te laten bewegen.
THE CHOCOLATE DROPS OPEN THE DOOR
Met Dom Flemons en Justin Robinson richtte Giddens de Carolina Chocolate Drops op. Thompson was voor de muzikanten een belangrijke leermeester. Het trio maakte de zwarte stringbandtraditie zichtbaar voor luisteraars die die geschiedenis vaak nauwelijks kenden. De platen Genuine Negro Jig uit 2010 en Leaving Eden uit 2012 vormen heldere ingangen tot die periode.
Luister bij een stringband eens niet meteen naar een hoofdrolspeler. Volg eerst hoe de instrumenten elkaar ruimte geven en tegelijk een patroon overeind houden. De energie komt niet alleen uit snelheid. Ze zit ook in kleine verschuivingen tussen aanval en antwoord: een lijn die naar voren trekt, een andere die de grond stevig houdt. Dat maakt samenspel spannend zonder dat de muziek voortdurend van decor hoeft te wisselen.
Het belang van deze band is daarom groter dan het terugvinden van een vergeten hoofdstuk. De muziek laat horen dat bewaren een actieve handeling is. Een repertoire blijft niet leven doordat je het achter glas zet. Het blijft leven doordat mensen het leren, er plezier aan beleven en het doorgeven. Giddens' latere werk blijft die overtuiging meenemen, ook wanneer de bezetting aanzienlijk groter wordt.
ARTIST STORYRHIANNON GIDDENS
AN OPERA SINGER, BEFORE THE BANJO.
RHIANNON GIDDENS
TOMORROW IS MY TURN
Haar solodebuut Tomorrow Is My Turn verscheen in 2015, met T Bone Burnett als producer. Het repertoire verwijst naar onder anderen Odetta, Nina Simone, Patsy Cline en Dolly Parton. Daarmee is de plaat meer dan een demonstratie van hoeveel stijlen één zangeres aankan. De keuze van de liedjes geeft vrouwen met verschillende muzikale achtergronden een gezamenlijke ruimte.
Neem Waterboy en het titelnummer als twee luisterpunten. Let op de manier waarop een aangehouden klank spanning kan opbouwen en hoe anders een frase voelt wanneer de stem meer ruimte rondom een woord laat. De herkenbaarheid van Giddens zit niet in één vast vocaal effect. Zij verandert de benadering met het lied, terwijl je blijft horen wie er zingt.
Interpretatie wordt hier een vorm van gesprek. Een bestaand nummer draagt de herinnering aan eerdere uitvoeringen mee, maar hoeft daar niet in vast te lopen. Wie na Giddens ook Simone of Odetta opzet, ontdekt geen wedstrijd met een winnaar. Je hoort hoe een lied van betekenis kan verschuiven wanneer een andere stem de nadruk anders legt. Dat maakt terugluisteren even interessant als vooruitzoeken.
FREEDOM HIGHWAY, A PRESENT TENSE
Op Freedom Highway uit 2017 kreeg haar eigen schrijverschap meer ruimte. Giddens maakte het album met Dirk Powell. Eigen composities staan naast onder meer Birmingham Sunday en het door de Staple Singers bekend geworden titelnummer. Het album brengt historische ervaringen en latere vormen van onrecht in elkaars nabijheid, zonder te suggereren dat iedere periode hetzelfde is.
At the Purchaser's Option is een sleutel tot die benadering. De titel komt uit de taal van een advertentie rond slavernij; Giddens verplaatst de aandacht van het document naar een menselijk perspectief. De luistervraag is niet alleen wat er in het verleden gebeurde. Het gaat ook om wat er verloren gaat wanneer mensen uitsluitend als een vermelding in andermans administratie overblijven.
De kracht zit in het feit dat een lied meer kan doen dan een historische toelichting samenvatten. Een terugkerend ritme maakt tijd voelbaar. Een stem geeft gewicht aan een regel. De muziek laat je bij een ervaring blijven in plaats van onmiddellijk naar de volgende informatie te gaan. Wie de plaat zonder afleiding beluistert, merkt hoe de opeenvolging van de nummers zelf een argument wordt: geschiedenis blijft doorwerken in het heden.
MORE THAN ONE TRADITION
De samenwerking met de Italiaanse multi-instrumentalist Francesco Turrisi leverde there is no Other in 2019 en They're Calling Me Home in 2021 op. Die titels passen bij een loopbaan waarin genres zelden als gesloten kamers functioneren. Een traditie kan een eigen geschiedenis hebben en toch verbindingen met andere muziek toelaten. Dat onderscheid is belangrijk: verwantschap hoeft verschillen niet uit te wissen.
In een kleinere bezetting verandert je aandacht. Je hoort gemakkelijker hoe een toon begint en uitsterft, wat een stem zonder een volle band om zich heen doet en hoeveel een korte stilte kan wegen. Het is een nuttige tegenhanger van de uitbundiger momenten elders in haar catalogus. Luister niet alleen naar wat ontbreekt, maar naar wat door die ruimte opeens zichtbaar wordt.
Ook haar werk in Our Native Daughters, met Leyla McCalla, Allison Russell en Amythyst Kiah, hoort bij deze bredere route. De vraag wie een verhaal vertelt blijft terugkomen. Samenwerking betekent daarbij meer dan gastmuzikanten toevoegen aan een bestaande formule. Andere stemmen veranderen het perspectief van het geheel.
OMAR, ON ANOTHER SCALE
De opera Omar, gemaakt met componist Michael Abels, ging in 2022 in première en won in 2023 de Pulitzer Prize for Music. Het werk is geïnspireerd door het leven en de autobiografie van Omar ibn Said, een uit West-Afrika afkomstige geleerde die tot slaaf werd gemaakt. Hier krijgen de vragen die door Giddens' songs lopen een andere schaal en een langere dramatische vorm.
Dat is geen onverwachte promotie van folk naar een zogenaamd hoger genre. Haar klassieke opleiding en haar historische belangstelling waren er al. Interessanter is wat de nieuwe vorm mogelijk maakt: verschillende personages, een groter tijdsverloop en muzikale lijnen die niet binnen enkele minuten afgerond hoeven te worden. Een song kan één perspectief heel dichtbij brengen; een opera kan perspectieven naast en tegenover elkaar plaatsen.
Voor iemand die haar via platen ontdekt, is Omar vooral een uitnodiging om haar niet tot één vertrouwd geluid te beperken. De samenhang van haar werk zit in de aandacht voor mensen en hun stem, niet in een vaste bezetting.
YOU'RE THE ONE, LET THE ROOM MOVE
Met You're the One uit 2023 koos Giddens voor twaalf eigen songs en producer Jack Splash. De plaat biedt ruimte aan een grotere band, strijkers en blazers. Jason Isbell is te horen op Yet to Be. De helderheid en het directe karakter van deze songs kunnen een verrassende ingang zijn voor wie haar vooral als vertolker van traditionele muziek kent.
Zet You Louisiana Man, het titelnummer en Yet to Be na elkaar op. Luister naar de verschillende manieren waarop een song je kan meenemen: door ritme, door een melodie die zich opent of door twee stemmen die een verhaal samen dragen. De toegang is directer, maar het ambacht verdwijnt niet. Een toegankelijke plaat hoeft niet minder te vertellen doordat je er snel je weg in vindt.
Dat maakt dit album bij uitstek geschikt als eerste kennismaking. Wie daarna naar ouder werk gaat, hoeft geen stijlbreuk te overbruggen. De nieuwsgierigheid blijft dezelfde: hoe laat je een lied spreken met de middelen die het nodig heeft? Bij SJELF vind je deze plaat op vinyl; de actuele prijs en bestelbaarheid staan hieronder.
ER LIGT NOG
MEER TE ONTDEKKEN.
BACK TO THE YARD
Op What Did the Blackbird Say to the Crow uit 2025 ontmoet zij opnieuw Justin Robinson. Het duo nam buiten op, met aandacht voor de omgevingsgeluiden rond de muzikanten. Die opzet verbindt het hoorbare resultaat aan concrete plekken en aan hun gezamenlijke muzikale voorgeschiedenis.
Het is verleidelijk om buiten opnemen automatisch authentieker te noemen. Maar ook hier worden keuzes gemaakt: waar de microfoon staat, wat je bewaart en hoe de muzikanten zich tot elkaar verhouden. Het interessante is juist dat de omgeving deel van de luisterervaring mag zijn. De wereld buiten de song wordt niet volledig weggepoetst.
Daarmee sluit deze plaat een cirkel zonder haar loopbaan af te ronden. Van Thompson leren, songs opnieuw interpreteren, zelf schrijven, opera maken en terugkeren naar een duo: het zijn verschillende vormen van betrokkenheid. Giddens bewijst hoe ruim een muzikale identiteit kan worden wanneer nieuwsgierigheid belangrijker blijft dan een etiket.
DISCOVER MORE.
Volg de muzikale lijnen verder:
DE FEITEN.
ACHTER DE MUZIEK.
DE PLATEN.
JOUW LUISTERROUTE.
Zes luisterpunten uit verschillende hoofdstukken van haar loopbaan; een selectie, geen volledige discografie.
-
01
Carolina Chocolate Drops — Genuine Negro Jig
2010 -
02
Tomorrow Is My Turn
2015 -
03
Freedom Highway
2017 -
04
Met Francesco Turrisi — They’re Calling Me Home
2021 -
05
You’re the One
2023 -
06
Met Justin Robinson — What Did the Blackbird Say to the Crow
2025
FAQ
WAT VOOR MUZIEK MAAKT RHIANNON GIDDENS?
Haar werk verbindt folk, country, blues en andere Amerikaanse muziektradities met soul en klassieke zang. De bezetting verschilt per project: stringband, soloplaat, duo en opera horen allemaal bij haar werk.
BIJ WELKE BAND BEGON HAAR BEKENDE WERK?
Giddens is medeoprichter van de Carolina Chocolate Drops, met Dom Flemons en Justin Robinson. De groep bracht de zwarte stringbandtraditie onder de aandacht van een nieuw publiek.
MET WELKE PLAAT KAN IK BEGINNEN?
You’re the One is een directe ingang via eigen songs en een ruime bandbezetting. Kies Tomorrow Is My Turn voor haar interpretaties van bestaand repertoire, of Genuine Negro Jig voor de Carolina Chocolate Drops.
WAARVOOR WON ZE EEN PULITZER?
Giddens en Michael Abels wonnen in 2023 de Pulitzer Prize for Music voor hun opera Omar, die in 2022 in première ging.
WAAR VIND IK HAAR PLATEN BIJ SJELF?
Bekijk de artiestenpagina van Rhiannon Giddens. De productblokken tonen de actuele uitvoeringen, prijzen en bestelbaarheid.
THE PAST HAS A PULSE.
Rhiannon Giddens maakt het verleden hoorbaar door er mensen in terug te plaatsen. Haar platen vragen aandacht voor wie er speelt, wie er zingt en wie lang buiten beeld bleef. Maar hun betekenis wordt pas volledig wanneer je ook het plezier, de spanning en de beweging hoort. Zet de geschiedenis naast je neer, laat de naald zakken en luister hoe levend die kan klinken.
Verder luisteren? Op THE ARTIST van Rhiannon Giddens vind je de uitgaven en andere verhalen.
HET VERHAAL
GAAT VERDER.
Ontdek de platen, klanken en verhalen rond deze muziek.
IMAGE CREDIT — Albumhoes You’re the One, via Nonesuch. Fotografie: Ebru Yildiz. Ontwerp: Jeri Heiden / SMOG Design, Inc. Artwork © de rechthebbenden; gebruikt met toestemming.
IMAGE CREDIT: Original Genre Guide visual by SJELF.
IMAGE CREDIT: Original Genre Guide visual by SJELF.
.jpg){kind=link}