MY BABY.

THE STORY.

Er zijn bands die genres combineren en bands die doen alsof genres nooit hebben bestaan. MY BABY behoort tot die tweede categorie. Het Amsterdamse trio bouwt aan muziek waarin blues, soul, funk, psychedelica en elektronische herhaling niet netjes naast elkaar liggen. Ze worden samengeperst tot één pulserend geheel: aards, hypnotisch en vooral lichamelijk.

Een plaat om verder mee te luisteren is Loves Voodoo! van MY BABY op vinyl. Op de artiestpagina van MY BABY vind je de platen en andere ingangen om verder te luisteren.

Dat geluid ontstaat niet vanuit een studioformule, maar vanuit drie spelers die precies weten hoeveel ruimte ze elkaar moeten geven. Cato van Dijck zingt, speelt gitaar, bas en viool. Haar broer Joost van Dijck houdt de muziek op de grond met drums en percussie. De Nieuw-Zeelandse Daniel “Dafreez” Johnston laat zijn gitaar kronkelen, schuren en spreken. Samen klinken ze groter dan een trio, zonder de directheid van drie mensen in één ruimte te verliezen.

BEFORE THE TRANCE.

MY BABY ontstaat in 2012 uit de Amsterdamse soulband The Souldiers. De achtergrond in soul is belangrijk: nog voordat de muziek van het trio psychedelischer en elektronischer wordt, zit er al een diep begrip van timing, spanning en samenspel in. Ze weten dat een groove niet vol hoeft te zijn om zwaar te voelen. Soms is één riff, één tik of één ademhaling genoeg.

Al vroeg trekt de band aandacht buiten de eigen kring. Via de omgeving van funklegende Larry Graham komt MY BABY in beeld en in 2012 deelt het trio het podium met hem. Het is een veelzeggende eerste stap. Niet omdat MY BABY daarna funk gaat naspelen, maar omdat hun muziek dezelfde fundamentele waarheid begrijpt: een ritme kan een zaal veranderen voordat iemand precies kan uitleggen waarom.

THREE PEOPLE, ONE PULSE.

Op papier lijkt de bezetting beperkt. Op het podium blijkt juist het tegenovergestelde. Joost speelt niet alleen de maat, maar bouwt een voortdurend verschuivend fundament. Daniel gebruikt zijn gitaar tegelijk als riff, textuur en tegenstem. Cato beweegt ertussen: haar stem kan fluisteren, bezweren en uithalen, terwijl haar gitaarpartijen de groove verder aanscherpen.

De kracht zit in herhaling zonder stilstand. Een motief keert terug, maar verandert iedere ronde subtiel van kleur. De drums trekken aan, een gitaar vervormt, de zang laat een ander accent vallen. Zo ontstaat het trance-effect dat inmiddels bij de identiteit van MY BABY hoort. Het publiek luistert niet alleen; het wordt onderdeel van de puls.

LOVES VOODOO.

Op debuutalbum Loves Voodoo! uit 2013 ligt de blauwdruk al klaar. Het trio grijpt terug op blues en gospel, maar behandelt die tradities niet als museumstukken. De muziek is droog, rauw en ritmisch, met ruimte voor rafelranden. De titel zegt veel: hier gaat het niet om nette nostalgie, maar om aantrekkingskracht, ritueel en overgave.

Het album introduceert ook de wereld waarin MY BABY sindsdien blijft werken. Een wereld van verhalen, symbolen en oeroude beelden, maar altijd met een moderne fysieke motor. De songs willen niet alleen herinnerd worden; ze willen bezit nemen van het moment.

SHAMANAID.

Met Shamanaid uit 2015 vindt de band een nog duidelijker eigen vocabulaire. De ritmes worden dwingender, de psychedelica dieper en de live-energie bijna tastbaar. De plaat levert MY BABY in 2016 de Edison Alternative op. Dat is meer dan een onderscheiding voor een sterk album: het bevestigt dat deze ongewone mengvorm ook buiten de traditionele blues- en festivalcircuits wordt gehoord.

Rond dezelfde periode groeit het internationale bereik snel. MY BABY speelt veertien Britse shows als support van Seasick Steve en bouwt een reputatie op als band die een onbekende zaal binnen enkele minuten kan laten bewegen. De songs krijgen live extra lengte en lucht. Ze worden geen kopieën van de plaat, maar open structuren waarin het trio op het publiek kan reageren.

PREHISTORIC RHYTHM.

De titel van Prehistoric Rhythm uit 2017 vat de artistieke kern bijna letterlijk samen. MY BABY zoekt naar ritme van vóór de categorieën, terwijl de productie juist steeds eigentijdser wordt. De plaat laat horen hoe natuurlijk de band akoestische, elektrische en elektronische elementen in elkaar kan laten grijpen.

Hier wordt duidelijk dat “psychedelic blues” eigenlijk nog te klein is. MY BABY gebruikt blues als grondstof, niet als begrenzing. Funk, rock, folk en de repetitieve logica van house en techno bewegen mee. De songs voelen oud en futuristisch tegelijk — alsof een veldopname uit een vergeten tijd door een soundsystem van morgen wordt gestuurd.

BY THE BRIGHT OF NIGHT.

Een jaar later volgt MOUNAIKI ~ By the Bright of Night. De nacht uit de titel is geen decor, maar een toestand. De muziek wordt filmischer en mystieker, zonder haar directe impact kwijt te raken. MY BABY bewijst dat groove en verbeelding geen tegenpolen zijn: juist door het ritme strak te houden, kan de rest van de muziek vrijer bewegen.

Dat maakt de band ook moeilijk vast te pinnen op één publiek. Bluesliefhebbers horen de wortels, rockpubliek voelt de livekracht en dansliefhebbers herkennen de opbouw en herhaling. MY BABY kiest nergens volledig partij — en wint precies daardoor een eigen terrein.

SAKE SAKE SAKE.

Na een periode waarin de wereld en het livecircuit tot stilstand komen, verschijnt in 2022 sake sake sake. De plaat klinkt niet als een simpele terugkeer naar het oude ritme. Er zit meer elektronische scherpte, spanning en vervorming in. De band gebruikt de studio nadrukkelijker als instrument, terwijl de menselijke puls overeind blijft.

Het album laat een trio horen dat zijn eigen formule niet vertrouwt als veilige haven. MY BABY kan de trance verdiepen, maar ook doorbreken. Een groove mag verleiden en ontregelen. Juist dat voorkomt dat het hypnotische ooit voorspelbaar wordt.

ECHO.

Met Echo, uitgebracht in 2025, opent MY BABY opnieuw een ander hoofdstuk. Het album draait om resonantie: klanken, geschiedenissen en stemmen die blijven terugkomen, ook wanneer hun oorsprong uit beeld is geraakt. De productie is ruimtelijk en gelaagd, maar de band verliest nergens de rauwe kern van drie muzikanten die samen een beweging inzetten.

Oude mythologie en vergeten vrouwelijke stemmen krijgen een plaats in de verhalen rond de plaat. Tegelijk blijft Echo volkomen herkenbaar als MY BABY: trancegrooves, bluesachtige frictie en een gevoel dat iedere song onderweg naar het podium al aan het veranderen is. Het verleden keert terug, maar nooit in exact dezelfde vorm.

WHAT REMAINS.

MY BABY laat horen dat vernieuwing niet altijd betekent dat je het verleden moet achterlaten. Soms moet je juist dieper graven, tot blues, gospel, funk, folk en clubcultuur niet langer als losse hoofdstukken klinken maar als varianten van dezelfde menselijke behoefte: samenkomen rond een ritme.

Dat is waarom hun muziek op vinyl zo logisch voelt. De klank heeft lagen, dynamiek en fysieke aanwezigheid; de herhaling vraagt om aandacht in plaats van achtergrond. Zet de naald neer en MY BABY doet wat de band al sinds 2012 doet: een ruimte langzaam van stemming laten veranderen.

Ontdek MY BABY op vinyl in de collectie van SJELF.

Ontdek de muzikale context in PSYCHEDELIC ROCK..