DRUM & BASS.

Drum & bass leeft in twee snelheden. Bovenin bewegen drums met bijna onmenselijke precisie, terwijl de bas daaronder traag en massief door de ruimte rolt. Die tegenstelling maakt de muziek tegelijk hectisch en gecontroleerd.

RAVE BROKE THE FOUR-COUNT.

Aan het einde van de jaren tachtig veranderde acid house Groot-Brittannië. Warehouses, clubs en illegale feesten brachten grote groepen dansers samen rond elektronische muziek.

Producers begonnen house, techno en hiphopbreaks sneller af te spelen en met elkaar te combineren. Breakbeat hardcore ontstond als een intens alternatief voor de regelmatige vierkwartsmaat. De rechte beat werd vervangen door ritmes die leken te struikelen en toch vooruit bleven schieten.

THE BREAKBEAT BECAME RAW MATERIAL.

Producers sampleden korte drumsolo’s uit oudere funk-, soul- en rockplaten. Een van de belangrijkste was de Amen break uit Amen, Brother van The Winstons.

De break werd niet simpelweg herhaald. Afzonderlijke slagen werden geknipt, verplaatst, versneld en opnieuw gecombineerd. Met relatief beperkte apparatuur ontwikkelden producers ritmes die een menselijke drummer nauwelijks exact zou kunnen reproduceren.

SOUND SYSTEM CULTURE ENTERED THE RAVE.

Jungle bracht Britse rave samen met Jamaicaanse sound-systemcultuur. Zware bas, dub-effecten, reggae-samples en de aanwezigheid van MC’s werden centrale onderdelen van het geluid en de clubervaring.

Londense pirate-radiozenders verspreidden nieuwe platen buiten de officiële media. Dubplates en exclusieve versies gaven DJ’s een eigen identiteit. Een rewind—waarbij een track na een grote reactie opnieuw werd gestart—maakte het publiek direct onderdeel van de selectie.

JUNGLE AND DRUM & BASS OVERLAPPED.

Jungle en drum & bass worden soms voorgesteld als twee opeenvolgende genres, maar hun ontwikkeling liep door elkaar. De benaming drum & bass werd in het midden van de jaren negentig steeds vaker gebruikt voor verschillende richtingen binnen dezelfde snel veranderende Britse breakbeatscene.

Discussies over de namen waren niet alleen muzikaal. Ras, publiek, commerciële presentatie en de manier waarop de pers de scene beschreef speelden eveneens een rol. De zwarte Britse basis van jungle bleef essentieel, ook wanneer labels de muziek anders probeerden te positioneren.

THE STUDIO REBUILT THE DRUMMER.

Goldie en het Metalheadz-label brachten drum & bass naar een ambitieuzer en atmosferischer niveau. Timeless combineerde complexe breaks, grote arrangementen en de soulvolle zang van Diane Charlemagne.

Photek maakte ritmes steeds preciezer en minimalistischer. LTJ Bukem verbond de snelheid aan jazz, zwevende akkoorden en ruimte. Roni Size en Reprazent lieten op New Forms horen hoe elektronische productie en een liveband konden samenvloeien.

ONE TEMPO CREATED MANY WORLDS.

Binnen drum & bass ontstonden atmospheric, techstep, neurofunk, liquid, jump-up en andere richtingen. Sommige stijlen benadrukken melodie en soul, andere leggen de nadruk op vervormde bas en technisch ontwerp.

De muziek groeide uit tot een internationale cultuur, maar behield een sterke Britse infrastructuur van labels, radioshows, raves, DJ’s en MC’s. Nieuwe generaties grijpen voortdurend terug op jungle terwijl ze de productie opnieuw aanscherpen.