ARTIST STORY
TALKING HEADS.
Je kunt ongemakkelijk zijn en toch onweerstaanbaar dansen. Talking Heads maken daar een compleet muzikaal universum van. De stem van David Byrne klinkt alsof hij de omgeving voor het eerst ziet, terwijl de band eronder opvallend zeker beweegt. Tussen die nerveuze blik en dat lichamelijke ritme ontstaat hun eigen geluid.
IMAGE CREDIT: Cory Doctorow via Wikimedia Commons · Talking Heads, Pantages Theater, Los Angeles, 4 juni 2024 · CC BY-SA 2.0 · Responsief uitgesneden.
Klikken laadt de Spotify-player. Spotify bepaalt wat je kunt afspelen.
Open in Spotify ↗NEW YORK, MET DE OGEN OPEN.
Talking Heads ontstaat in 1975 in New York. David Byrne zingt en speelt gitaar, Tina Weymouth speelt bas en Chris Frantz drums. Jerry Harrison voegt zich in 1977 bij de band op toetsen en gitaar. Samen vinden ze een vorm waarin weinig overbodig lijkt. Een gitaar kan kort en hoekig zijn; een baslijn mag juist soepel doorlopen.
Op Talking Heads: 77 staat ‘Psycho Killer’. De bas zet een helder patroon neer en de zang maakt het onrustiger dan het ritme op zichzelf is. Dat contrast werkt meteen. Deze muziek hoeft niet luid of zwaar te worden om spanning op te bouwen. Soms is een kleine verandering in Byrnes stem al voldoende.
DE GROOVE GAAT VERDER OPEN.
Met Brian Eno als producer maken ze More Songs About Buildings and Food in 1978, Fear of Music in 1979 en Remain in Light in 1980. De ritmes krijgen steeds meer lagen. Op ‘Life During Wartime’ blijft de band voortbewegen terwijl de zang een wereld van onrust oproept. Je voeten krijgen een duidelijk antwoord; je hoofd blijft met vragen zitten.
Remain in Light trekt die aanpak verder. ‘Born Under Punches’ en ‘Crosseyed and Painless’ laten korte patronen in elkaar grijpen. De invloed van Afrobeat, met Fela Kuti als belangrijk voorbeeld, krijgt een eigen vertaling. In ‘Once in a Lifetime’ klinkt Byrne tegelijk verbaasd en bezwerend. De muziek beweegt cyclisch, alsof hetzelfde moment iedere keer iets anders betekent.
EEN HUIS VOOR HET VREEMDE.
Speaking in Tongues verschijnt in 1983. ‘Burning Down the House’ heeft een directe, uitbundige kracht. ‘This Must Be the Place (Naive Melody)’ vindt juist warmte in herhaling. Het is een andere manier om groot te klinken: een eenvoudige melodische beweging blijft staan, terwijl de emotie eromheen langzaam dichterbij komt. Het vreemde wordt even een plek waar je thuis kunt zijn.
Diezelfde band krijgt in de concertfilm Stop Making Sense een indrukwekkende fysieke vorm. Jonathan Demme filmt de optredens in 1983; de film verschijnt in 1984. Het podium vult zich geleidelijk met muzikanten. Daardoor zie je letterlijk hoe afzonderlijke partijen samen een groter lichaam vormen. Het beroemde grote pak hoort bij de herinnering, maar het samenspel draagt de voorstelling.
ACHT ALBUMS, VEEL BEWEGING.
Met Little Creatures uit 1985, True Stories uit 1986 en Naked uit 1988 loopt de studioalbumreeks verder. ‘Road to Nowhere’ maakt een onzekere bestemming bijna vrolijk; ‘(Nothing but) Flowers’ zet opnieuw een onverwacht verhaal tegenover een aanstekelijke beweging. Talking Heads blijven sterk in muziek die je eerst uitnodigt en daarna je verwachtingen verschuift.
ONE THING YOU DIDN’T KNOW.
‘Take Me to the River’, de hit van More Songs About Buildings and Food, is een bewerking van Al Greens soulnummer. Talking Heads geven het een eigen ritmische spanning en laten zo vroeg al horen hoe belangrijk soul en funk binnen hun geluid zijn.
THE FACTS
ESSENTIAL DISCOGRAPHY
Alle acht studioalbums, chronologisch. Stop Making Sense en The Name of This Band Is Talking Heads zijn livealbums en staan buiten deze reeks.
- 1977Talking Heads: 77
- 1978More Songs About Buildings and Food
- 1979Fear of Music
- 1980Remain in Light
- 1983Speaking in Tongues
- 1985Little Creatures
- 1986True Stories
- 1988Naked
FAQ
Wie waren de leden van Talking Heads?
Talking Heads bestond uit David Byrne, Tina Weymouth, Chris Frantz en Jerry Harrison. De vier vormden de kern van de band vanaf de tweede helft van de jaren zeventig en combineerden artrock, punk, funk en wereldse ritmes.
Waar komt Talking Heads vandaan?
Talking Heads ontstond in New York, waar David Byrne, Tina Weymouth en Chris Frantz elkaar leerden kennen rond de kunst- en muziekscene. Jerry Harrison sloot zich daarna aan; de groep werd een vaste naam in de downtownscene rond CBGB.
Wat zijn de bekendste nummers van Talking Heads?
“Psycho Killer”, “Once in a Lifetime”, “Burning Down the House” en “This Must Be the Place” behoren tot de bekendste nummers. Ze laten elk een andere kant horen: van nerveuze new wave tot ritmische, dansbare artrock.
Welk album van Talking Heads moet ik eerst luisteren?
Remain in Light uit 1980 is een uitstekend startpunt vanwege de mix van funk, Afrobeat-invloeden en studio-experiment. Wie de band live wil beleven, kan daarna terecht bij Stop Making Sense; voor de toegankelijke jaren tachtig is Speaking in Tongues een logische vervolgplaat.
Is Remain in Light op vinyl verkrijgbaar?
Ja, Remain in Light is opnieuw op lp uitgebracht, ook als 180-grams editie. Op vinyl komen de gelaagde ritmes en herhalende grooves van de Brian Eno-geproduceerde plaat bijzonder helder naar voren.
Bekijk de artiestpagina van Talking Heads voor de vinyluitgaven en meer om te ontdekken. Ontdek de muzikale context in NEW WAVE..
THE FINAL WORD.
BLIJF MAAR EVEN VREEMD.
Talking Heads geven onrust een ritme waarop je kunt bewegen. De band houdt de groove vast, terwijl de woorden steeds een andere deur openen. Zet ‘Once in a Lifetime’ op. Misschien klinkt een heel gewone dag daarna ineens een stuk minder vanzelfsprekend.
