GEDOE. (Pommelien Thijs)

Een popplaat kan beginnen met een vraag die gedurende het hele album openblijft. Ben je klaar? doet precies dat. Pommelien Thijs opent Gedoe alsof ze eerst wil weten hoeveel zekerheid er eigenlijk nodig is om ergens aan te beginnen. Dan zet de muziek door. Haar tweede album, verschenen op 3 oktober 2025, zoekt houvast in een leven waarin de volgende verandering zich vaak eerder meldt dan het antwoord op de vorige.

Wil je de vragen van deze plaat van begin tot eind volgen? Bekijk Gedoe van Pommelien Thijs op vinyl bij SJELF.

AFTER THE FIRST BIG YES.

Per ongeluk had in 2023 duidelijk gemaakt dat Thijs ook met een eigen album een breed publiek kon bereiken. Toen Gedoe verscheen, stonden er al grote festivaloptredens en een reeks concerten in de Ancienne Belgique achter haar. De opvolger kwam dus terecht in een andere situatie. De maker hoefde zich minder voor te stellen; het publiek wilde vooral weten welke kant ze nu op zou gaan.

Aan Humo vertelde ze dat de reacties op haar debuut haar juist vertrouwen hadden gegeven. Ze had de nummers op het podium zien werken. Na acht maanden schrijven lag er veel materiaal. De volgende uitdaging was samenhang vinden: hoe maak je één plaat van liedjes die verschillende kanten op willen? Dat vraagstuk werd onderdeel van het karakter van Gedoe.

Bij 3FM beschreef ze kort na de release hoe prettig ze het vond dat het album ruimte bood aan die uiteenlopende richtingen. Veel vragen stellen hoorde bij haar; overal onmiddellijk een antwoord op hebben niet. De titel gaf een gewone naam aan dat hele proces. Gedoe kan klein zijn, groot worden, even verdwijnen en daarna in een andere vorm terugkomen.

THE PEOPLE BEHIND THE SONGS.

Voor de muziek werkte ze opnieuw met The Companions en Simon de Wit, beter bekend als Blanks. The Companions bestaat uit Stefan van Leijsen en Sasha Rangas. Het duo beweegt tussen verschillende vormen van pop en heeft onder meer met Maan, RONDÉ en Metejoor gewerkt. Bij Thijs komen die ervaring met melodie en haar aandacht voor Nederlandse zinnen samen.

De rol van De Wit is goed te volgen via Atlas. Hij schreef het lied met Thijs en produceerde het als Blanks. De songcredits noemen daarnaast Huub Reijnders voor de mix en Berend Rombouts voor gitaar. Zo wordt een grote hit weer een concrete samenwerking: iemand schrijft, iemand speelt, iemand brengt de afzonderlijke partijen in verhouding. Achter de vanzelfsprekend klinkende drie minuten zit zorgvuldig werk.

Een vaste kring van makers geeft een album niet automatisch één klank. Hier ontstaat juist bewegingsruimte. Een melodie kan klein beginnen en toch een breed refrein krijgen. Een gitaar kan de tekst ondersteunen of er even fel tegenin gaan. De productie laat die verschillen toe. Daardoor blijven de veertien nummers herkenbaar als dezelfde stem, zonder allemaal dezelfde begeleiding te krijgen.

READY FOR THE TURN.

De opening maakt die afwisseling meteen hoorbaar. Ben je klaar? begint kwetsbaar en schakelt vervolgens naar een veel steviger geluid. Dulan Thieme benoemde bij 3voor12 juist die uitbarsting van punk en elektronica. Het nummer introduceert daarmee ook de vorm van het album: een gedachte hoeft niet netjes binnen de stemming te blijven waarin zij begon.

Dat is een mooie overeenkomst tussen tekst en arrangement. Twijfel verloopt zelden in een rechte lijn. Een kalme zin kan plotseling omslaan in ongeduld, een poging tot begrijpen in de behoefte om iets van je af te schudden. Wanneer de muziek mee van houding verandert, hoeft de zangeres die beweging niet volledig uit te leggen. De overgang zelf vertelt al iets.

Ook IK MOET GAAN gebruikt beweging als onderdeel van zijn karakter. Het aanhoudende dansritme geeft de titel haast. In de albumvolgorde staat het tussen Tegenwoordige Tijd en Koning minimaliseren. Zelfs op papier voel je daar al een wisseling tussen stilstaan, vertrekken en terugkijken. Op een plaat kan zo'n korte, directe track de aandacht opnieuw aanscherpen voordat een andere gedachte begint.

THE WEIGHT OF ATLAS.

Atlas was al maanden voor het album verschenen. Het lied hield de eerste plaats van de Vlaamse Ultratop 22 weken vast. Die prestatie vergrootte het publiek dat naar Gedoe uitkeek. Toch is het binnen de plaat gewoon het tweede nummer, na de beweeglijke opener. Een hit wordt daar opnieuw een onderdeel van een groter verhaal.

De titel gebruikt een mythologisch beeld voor een herkenbaar soort last. Het gevoel voor een ander kan blijven wegen terwijl de verhouding al is veranderd. Die combinatie van grote beeldspraak en directe emotie maakt de song toegankelijk. Je hoeft de hele achtergrond van Atlas niet paraat te hebben om te begrijpen dat dragen hier moeite kost.

De compacte duur helpt daarbij. Het lied houdt zijn aandacht bij de centrale emotie. Na de grotere dynamische beweging van Ben je klaar? biedt het een melodie die snel houvast geeft. Dat contrast verklaart ook waarom een bekend nummer in een album een andere functie kan krijgen dan in een losse afspeellijst. Het wordt een plek om even aan te komen.

HONESTY WITH A BOUNDARY.

In Authentiek verschijnen vragen over bereikbaarheid, het nieuws en de manier waarop iemand zich door de wereld beweegt. Aan Leon Verdonschot voor LINDA. legde Thijs uit dat eerlijkheid voor haar grenzen mag hebben. Als artiest wil ze oprecht zijn over wat ze maakt en belangrijk vindt. Dat verplicht haar nog niet ieder deel van haar privéleven te delen.

Die gedachte maakt het nummer interessant binnen een tijd waarin persoonlijkheid gemakkelijk een doorlopende publieke presentatie wordt. Een luisteraar kan iets echts in een lied herkennen zonder toegang te krijgen tot alle omstandigheden erachter. De tekst geeft genoeg om een eigen vraag te stellen. Het antwoord hoeft niet uit de agenda van de zangeres te komen.

In datzelfde interview verbond Thijs haar liefde voor taal aan de Nederlandstalige muziek en poëzie van thuis. Haar vroege concertervaringen lagen juist bij bands als Paramore en Fall Out Boy. Die twee lijnen helpen haar muziek te plaatsen. De woorden willen dichtbij komen, terwijl het geluid soms de ruimte en de uitbundigheid van een rockconcert zoekt.

OTHER VOICES IN THE ROOM.

MEAU zingt mee op Het midden; WIES verschijnt op Roekeloos. Beide bijdragen horen bij de oorspronkelijke veertien nummers. Zo krijgt het album twee momenten waarop de centrale stem gezelschap krijgt. Een gast kan een melodie anders laten vallen of een zin vanuit een andere houding benaderen. Dat maakt het samenzingen onderdeel van de vertelling.

De plaats van die songs doet er ook toe. Ze staan allebei in de tweede helft, waar het album steeds verder afstand neemt van de eerste kennismaking. Daarna blijven nog Bel me als je thuis bent en Cassandra over. De afronding wordt dus niet simpelweg aan de grootste bekende single gegeven. Gedoe houdt ruimte voor een eigen volgorde en een eigen slot.

A TREE YOU HAVE TO BUILD.

De hoes laat Thijs zien naast een vreemde, metalen boom in een open landschap. Dat decorstuk is echt gemaakt. Ze vertelde Humo hoe ze met Lotte De Block leerde lassen bij de vader van haar manager. Hij werkte de boom met zijn studenten verder af. De plaat kreeg zo een letterlijk gebouwd middelpunt.

De oorspronkelijke titelgedachte was Wachten op gedoe, een verwijzing naar Samuel Becketts Wachten op Godot. De boom hoorde daarbij. Thijs zag een overeenkomst met het schrijven: telkens terugkomen bij vragen die niet zomaar oplossen. De uiteindelijke korte titel liet het beeld bestaan. Voor een album dat zo beweeglijk klinkt, is die stilstaande boom een passend tegengewicht.

A DIFFERENT PLACE ON THE SHELF.

De ontvangst liet zien dat ook luisteraars buiten haar vertrouwde publiek aandacht kregen voor het album. Jan van der Plas erkende in OOR dat het blad haar eerder te gemakkelijk bij Nederlandstalige meezingers had ingedeeld. Hij prees de combinatie van pakkende melodieën en inhoud, met Ben je klaar?, Authentiek en Niemand is bijzonder als voorbeelden. Bij haar jonge stem hield hij nog een kanttekening.

Gedoe bereikte de eerste plaats in Vlaanderen en de tweede in Nederland. Die cijfers vertellen iets over het bereik; de manier waarop de plaat tussen uitbundigheid en onzekerheid beweegt vertelt meer over haar aantrekkingskracht. Thijs hoeft de onrust niet op te lossen om er goede pop van te maken. Ze geeft haar een vorm waarin anderen kunnen meebewegen.

Meer over de muzikale wereld achter deze plaat lees je in het artiestverhaal van POMMELIEN THIJS.