POMMELIEN THIJS.

Een refrein kan een hele festivalweide in beweging krijgen en toch over iets ongemakkelijks gaan. Bij Pommelien Thijs sluiten die twee elkaar gemakkelijk in de armen. De muziek heeft vaart; de verteller weet niet altijd waarheen. Precies in dat verschil zit veel van haar aantrekkingskracht. Je kunt meezingen voordat je alle vragen hebt beantwoord.

EEN BEKEND GEZICHT, EEN EIGEN STEM.

Veel luisteraars maakten eerst kennis met Thijs als Caro in de muzikale jeugdserie #LikeMe. Die rol bracht haar vanaf 2019 voor een groot publiek. Later speelde ze Louise in Knokke off, een personage in een heel andere wereld. Het verschil tussen die rollen laat zien waarom haar acteerwerk en muziek niet op één hoop horen. Een personage kan zich gedragen op manieren die niets vertellen over de persoon die het speelt.

Voor haar muziek betekent die voorgeschiedenis wel dat de eerste kennismaking zelden helemaal blanco is. Sommige mensen horen de stem van een serie die ze volgden; anderen kennen alleen een radiosingle. Een eigen album moet al die verwachtingen even kunnen parkeren. Dat gebeurt het overtuigendst wanneer de liedjes genoeg karakter hebben om op zichzelf te staan. Bij Thijs wordt het Nederlands daarbij een belangrijk instrument: dichtbij, beweeglijk en soms prettig hoekig.

Nu wij niet meer praten, het duet met Jaap Reesema uit 2020, bereikte al vroeg een breed publiek. Twee stemmen vertellen er vanuit een gedeelde afstand tot iets dat voorbij is. De opzet is helder en de emotie direct te volgen. In haar eigen werk zou Thijs meer verschillende houdingen toelaten: naast het verlangen komen zelfspot, ongeduld en vragen over de wereld om haar heen te staan.

PER ONGELUK, MAAR WEL ZELF GEMAAKT.

Haar eerste soloalbum, Per Ongeluk, verscheen op 23 juni 2023. De titel klinkt alsof iemand ergens toevallig terechtkwam. In de toelichting bij de plaat beschreef Thijs het eerder als een langzaam inzicht: alles waar ze haar vrije tijd aan besteedde, wees al in de richting van muziek en acteren. Pas toen de plaat vorm kreeg, werd duidelijk hoeveel ze dit zelf wilde.

Dat is een herkenbaar soort onzekerheid. Je kunt hard werken aan iets en het toch vreemd vinden wanneer anderen het opeens serieus nemen. De titel houdt die verwondering vast. Ze maakt de ambitie niet kleiner, maar voorkomt dat het debuut achteraf wordt voorgesteld als de uitvoering van een perfect plan. Het plezier van ontdekken blijft erin zitten.

De veertien nummers geven dat plezier verschillende kleuren. Erop of Eronder heeft een duwende energie die meteen op een groter publiek lijkt af te gaan. Ongewoon trekt je juist naar een intiemer uitgangspunt. Tussen zulke songs ontstaat een album dat persoonlijke vragen niet bewaart voor uitsluitend stille momenten. De tekst kan aarzelen terwijl de begeleiding al vooruit springt.

“Er zijn veel dingen die mij bezighouden en waarover ik wil praten.”

Pommelien Thijs in De zevende dag, 2023 — VRT NWS.

ONGEWOON KLINKT HEEL DICHTBIJ.

In het interview rond haar debuut vertelde Thijs dat Ongewoon voortkwam uit haar eerste gevoelens voor een vrouw. Het lied maakt die ervaring voelbaar zonder eerst een verklarend betoog te worden. Dat is een wezenlijke kwaliteit van een popsong: een persoonlijke situatie krijgt genoeg ruimte om door heel verschillende luisteraars herkend te worden.

Ook de manier van zingen helpt. Haar stem hoeft niet voortdurend groot te klinken om de aandacht vast te houden. Soms zit de nadruk in een woord dat iets scherper valt, soms in het moment waarop de melodie omhooggaat. Het Nederlands houdt de afstand klein. Je hoort een gedachte bijna terwijl ze wordt uitgesproken, met de muziek als extra beweging eronder.

Dat directe karakter maakt haar songs toegankelijk, maar niet automatisch eenvoudig. Een zin kan op het eerste gehoor vooral lekker lopen en later iets anders blijken te wegen. Luisteren naar de plaats van woorden is daarom minstens zo interessant als wachten op het refrein. Waar wordt een gedachte afgemaakt? Waar blijft de melodie nog even hangen? In zulke kleine keuzes krijgt een herkenbaar gevoel een eigen vorm.

POPMUZIEK MAG ZICH ERGENS MEE BEMOEIEN.

Zilver laat zien dat Thijs haar blik ook buiten de eigen relatie richt. Rond de release sprak ze over onderwerpen als ongelijkheid, klimaat en vrouwenrechten. De behoefte om daar iets over te zeggen hoort voor haar bij het maken. Het lied staat daardoor niet los van de rest van het debuut; het vergroot het gebied waarover die persoonlijke stem kan praten.

Een maatschappelijk onderwerp vraagt niet noodzakelijk om plechtige muziek. Juist een helder ritme en een melodie die zich snel laat onthouden kunnen woorden verder dragen. Tegelijk moet het lied iets blijven om naar te luisteren. De spanning zit in de verhouding tussen wat de tekst wil zeggen en hoeveel ruimte de muziek ervoor maakt. Bij Thijs blijft die verhouding beweeglijk: je mag geraakt worden én meedoen.

Daarmee staat ze in een brede Nederlandstalige poptraditie waarin begrijpelijke woorden en muzikaal avontuur samen kunnen gaan. Haar werk hoeft niet eerst in het Engels vertaald te worden om energiek, eigentijds of groot te klinken. De taal is onderdeel van de klank. Korte woorden kunnen scherp tegen een beat vallen; een langere zin kan juist een melodie laten doorlopen.

VAN LIEDJE NAAR ZAAL.

De concerten werden een tweede plek waar deze muziek vorm kreeg. In 2025 verkocht Thijs negen avonden in de Ancienne Belgique uit. De Brusselse zaal had haar ook daarvoor al zien groeien. In een VRT-reportage over die reeks benadrukte haar manager dat ze haar nummers schreef vanuit wat ze zelf voelde, zonder ieder lied vooraf voor de radio te ontwerpen.

Dat onderscheid hoor je terug in de ruimte die een liveband kan nemen. Niet iedere passage hoeft dezelfde dichtheid te hebben. Een drummer kan een refrein optillen, een gitaar kan een laatste woord verlengen en een korte stilte kan een hele zaal laten wachten. Het lied blijft herkenbaar, maar krijgt een andere schaal wanneer mensen het gezamenlijk beleven.

Voor een artiest die ook op televisie zichtbaar is, zijn zulke avonden belangrijk. Een concert duurt langer dan een bekend gezicht of één hit. Het vraagt om een opeenvolging van spanningen: opbouwen, terugnemen, opnieuw beginnen. De groei van haar publiek wordt tastbaar in die gedeelde tijd. Mensen komen niet alleen herkennen wat ze al kennen, maar ook luisteren naar wat ernaast staat.

ATLAS EN HET GEWICHT VAN EEN RELATIE.

Atlas werd in 2025 een bepalende single. Het Vlaamse publiek koos het tot VRT Zomerhit. De titel gebruikt een groot beeld voor een gevoel dat juist klein en dagelijks kan worden: het idee dat jij een verhouding alleen overeind moet houden. De emotionele last krijgt een naam voordat het lied haar begint uit te zingen.

Wat Atlas sterk maakt, is de combinatie van houvast en druk. Een melodie kan troost bieden terwijl de woorden duidelijk maken dat iets te zwaar is geworden. De luisteraar krijgt geen uitgebreide handleiding voor de relatie. Het nummer houdt zich bij de ervaring van dragen en bij de vraag hoeveel daarvan nog vol te houden is.

Dat helpt ook verklaren waarom een lied bij herhaald luisteren kan veranderen. De eerste keer onthoud je vooral de melodie. Later hoor je de vermoeidheid, of juist de vastberadenheid om een grens te herkennen. Een grote hit heeft niet voor iedereen hetzelfde middelpunt. Het publiek kan met dezelfde woorden verschillende levens meebrengen.

GEDOE MAG ALLE KANTEN OP.

Op 3 oktober 2025 verscheen Gedoe, haar tweede studioalbum. De plaat telt opnieuw veertien nummers en laat verschillende muzikale richtingen naast elkaar bestaan. Bij 3FM vertelde Thijs dat ze juist plezier had in die veelheid. Vragen stellen hoorde bij haar; onmiddellijk een sluitend antwoord leveren was minder vanzelfsprekend.

Ben je klaar? past bij die houding. De titel lijkt een simpele uitnodiging, maar kan ook als een lastige vraag klinken. IK MOET GAAN kiest vervolgens voor beweging. Wie we morgen zijn kijkt vooruit, terwijl Bel me als je thuis bent een heel gewone zin laat dragen wat iemand voor een ander voelt. De woorden houden de plaat dicht bij het dagelijks leven.

Het midden, met MEAU, brengt een tweede stem binnen. Zo'n ontmoeting verandert de verhouding in een lied: waar één zangeres een gedachte kan vasthouden, kan een ander erop antwoorden of haar anders laten landen. De gasten en wisselende arrangementen geven Gedoe ruimte zonder de centrale stem onherkenbaar te maken. Over de opnamen, samenwerkingen en albumhoes lees je verder in onze Album Story over Gedoe.

MEER DAN ÉÉN MANIER OM IETS TE VERTELLEN.

Naast zingen en acteren ontwerpt Thijs ook kleding. Dat voegt een zichtbare kant toe aan haar belangstelling voor vorm. Een outfit en een arrangement doen natuurlijk niet hetzelfde, maar beide kunnen bepalen hoe iemand een ruimte binnenkomt. Het ene geeft een lichaam een silhouet; het andere geeft een zin een houding.

Het is verleidelijk om al die activiteiten samen te vatten als veelzijdigheid. Interessanter is wat erdoorheen herkenbaar blijft: aandacht voor contrast. Uitbundigheid naast twijfel, een krachtige verschijning naast een onzekere gedachte. Haar muziek hoeft dat verschil niet weg te werken. Ze kan het juist gebruiken om een lied levend te houden.

Ontdek de muzikale context in POP..