FLEETWOOD MAC.

Fleetwood Mac is niet één band met één verhaal. Het is een naam die verschillende muzikale levens heeft gedragen: Britse blues, psychedelische rock, Californische pop en zorgvuldig opgebouwde stadionmuziek. Leden kwamen en gingen, relaties vielen uiteen en het geluid veranderde volledig. Alleen de ritmesectie en het vermogen opnieuw te beginnen bleven overeind.

Een plaat om verder mee te luisteren is Fleetwood Mac van Fleetwood Mac op vinyl.

BEFORE THE RUMOURS

Fleetwood Mac werd in 1967 in Londen opgericht door gitarist Peter Green. Hij had Eric Clapton opgevolgd bij John Mayall & the Bluesbreakers en gold als een van de meest expressieve gitaristen binnen de Britse blues.

Green nam drummer Mick Fleetwood mee naar zijn nieuwe band. Bassist John McVie sloot zich kort daarna aan. De naam Fleetwood Mac combineerde de achternaam van Fleetwood met het eerste deel van McVie. Opvallend genoeg vernoemde Green zijn eigen band dus niet naar zichzelf, maar naar de ritmesectie waarop hij wilde bouwen.

De vroege Fleetwood Mac klonk rauw, ruim en diep geworteld in de blues. Toch kon Peter Green met weinig noten een opmerkelijke hoeveelheid gevoel overbrengen. Nummers als Albatross, Man of the World, Oh Well en Black Magic Woman maakten de band in Groot-Brittannië succesvol.

LOSING THE FOUNDER

Achter het succes verslechterde de mentale gezondheid van Peter Green. Zijn verhouding tot roem, geld en de muziekindustrie werd steeds moeilijker. In 1970 verliet hij de band die hij zelf had opgericht.

Voor veel groepen zou het vertrek van de belangrijkste songwriter, zanger en gitarist het einde betekenen. Fleetwood Mac ging verder. Niet omdat er al een duidelijk nieuw plan bestond, maar omdat Mick Fleetwood en John McVie de naam en de band bij elkaar hielden.

Christine McVie werd in 1970 officieel lid. Zij had eerder al meegewerkt aan opnamen en was getrouwd met John McVie. Haar warme stem, gevoel voor melodie en rustige pianospel brachten een ander soort kracht binnen de groep.

THE YEARS BETWEEN

De eerste helft van de jaren zeventig werd een periode van voortdurende verandering. Gitaristen en zangers kwamen en vertrokken. Danny Kirwan, Jeremy Spencer, Bob Welch en anderen gaven ieder tijdelijk richting aan de muziek.

Albums als Future Games, Bare Trees en Mystery to Me bewogen steeds verder weg van de oorspronkelijke blues. Vooral Bob Welch hielp de band richting een zachter, ruimtelijker en Amerikaans geluid.

Fleetwood Mac verhuisde uiteindelijk naar Californië. Daar bestond de groep nog uit Mick Fleetwood, John McVie en Christine McVie, maar opnieuw ontbraken een gitarist en mannelijke zanger. De volgende wedergeboorte begon toevallig in een opnamestudio.

ENTER BUCKINGHAM NICKS

Toen Mick Fleetwood in 1974 Sound City Studios bezocht, liet een technicus hem het nummer Frozen Love horen. De opname was afkomstig van het duo Buckingham Nicks: gitarist Lindsey Buckingham en zangeres Stevie Nicks.

Fleetwood wilde Buckingham als nieuwe gitarist. Buckingham stelde één voorwaarde: Stevie Nicks moest ook worden aangenomen. Op oudejaarsavond 1974 sloten ze zich allebei bij Fleetwood Mac aan.

Hun komst veranderde de balans van de band. Buckingham bracht een ritmische en inventieve gitaarstijl, Nicks een herkenbare stem en mystieke beeldtaal. Samen met Christine McVie beschikte Fleetwood Mac nu over drie songwriters die elk een volledig eigen perspectief vertegenwoordigden.

FLEETWOOD MAC

Het zelfgetitelde album uit 1975 maakte de nieuwe bezetting onmiddellijk succesvol. Christine McVie schreef melodieuze songs als Over My Head en Say You Love Me. Stevie Nicks bracht Rhiannon en Landslide. Lindsey Buckingham hielp de verschillende stijlen samenbrengen in een helder en zorgvuldig geproduceerd geheel.

De muziek klonk toegankelijk, maar behield vreemde details. De ritmesectie van Fleetwood en McVie gaf iedere schrijver dezelfde stevige basis. De band was volledig veranderd zonder de naam te veranderen.

RUMOURS

Tijdens het maken van Rumours vielen de persoonlijke relaties binnen de band uiteen. John en Christine McVie gingen uit elkaar. De relatie tussen Stevie Nicks en Lindsey Buckingham eindigde. Ook het huwelijk van Mick Fleetwood liep stuk.

De leden schreven songs over elkaar en moesten die vervolgens gezamenlijk opnemen. Buckingham begeleidde Nicks op Dreams. Nicks zong mee op Go Your Own Way, Buckinghams directe reactie op hun breuk. Christine McVie schreef You Make Loving Fun over een nieuwe relatie terwijl John de baspartij speelde.

Die spanning werd niet buiten de muziek gehouden. Ze werd het materiaal. De teksten zijn persoonlijk, maar de productie is precies en beheerst. Pijn werd omgezet in harmonieën, ritmes en refreinen die iedereen kon meezingen.

The Chain was het enige nummer op het oorspronkelijke album dat aan alle vijf de leden werd toegeschreven. De titel werd daarmee onbedoeld een perfecte beschrijving van de band: afzonderlijke delen die alleen samen hun volledige kracht kregen.

TOO BIG TO REPEAT

Rumours groeide uit tot een van de succesvolste albums aller tijden en won de Grammy voor Album of the Year. De logische vervolgstap zou een vergelijkbaar album zijn geweest. Lindsey Buckingham wilde juist voorkomen dat Fleetwood Mac een veilige formule werd.

Tusk verscheen in 1979 als een uitgebreid en experimenteel dubbelalbum. Gepolijste composities van Christine McVie stonden naast de dromerige wereld van Stevie Nicks en de nerveuze, soms bijna onafgewerkte producties van Buckingham.

Het album verkocht minder dan Rumours, maar liet horen dat Fleetwood Mac na uitzonderlijk succes nog steeds risico durfde te nemen. De verschillen tussen de drie songwriters werden niet gladgestreken. Ze werden de structuur van de plaat.

EVERYWHERE AND APART

Na Mirage uit 1982 richtten de leden zich steeds vaker op solocarrières. Stevie Nicks werd zelfstandig een grote ster, terwijl Buckingham, Christine McVie en Mick Fleetwood eigen projecten ontwikkelden.

Toch kwam de band opnieuw samen voor Tango in the Night uit 1987. De plaat leverde nummers op als Big Love, Everywhere en Little Lies. Achter de glanzende productie bleef de band echter instabiel. Buckingham vertrok voordat de tour begon.

Fleetwood Mac bleef daarna bestaan in verschillende bezettingen. Het principe was inmiddels vertrouwd: zodra een versie van de band onmogelijk leek, ontstond er een nieuwe.

THE DANCE

In 1997 stond de klassieke bezetting van Rumours opnieuw samen op het podium voor The Dance. De liveopname bracht de band terug naar de top van de Amerikaanse albumlijst.

Het beroemdste moment kwam tijdens Silver Springs. Stevie Nicks zong de laatste regels rechtstreeks naar Lindsey Buckingham, twintig jaar nadat het nummer was geschreven over hun breuk. Oude geschiedenis veranderde voor de camera opnieuw in actuele spanning.

Christine McVie trok zich kort daarna terug uit het tourleven, maar keerde in 2014 terug. Vier jaar later verliet Buckingham de band en werden Mike Campbell en Neil Finn toegevoegd voor een laatste grote tourperiode.

THE SONGS THAT REMAIN

Christine McVie overleed in 2022. Haar dood betekende meer dan het verlies van een bandlid. Haar stem en composities vormden de rustige, melodieuze kern tussen de intensiteit van Buckingham en de mystiek van Nicks.

De geschiedenis van Fleetwood Mac laat zich daarom moeilijk afsluiten met één bezetting of één geluid. De band was steeds opnieuw iets anders, maar iedere versie droeg delen van de vorige met zich mee.

WHY IT MATTERS

Fleetwood Mac bewees dat verandering niet altijd een breuk met de identiteit hoeft te betekenen. De groep veranderde van land, stijl, bezetting en generatie, maar Mick Fleetwood en John McVie bleven de ritmische basis onder al die verschillende levens.

De bekendste bezetting werkte juist omdat de leden niet hetzelfde schreven. Christine McVie zocht helderheid, Stevie Nicks bouwde mythen en Lindsey Buckingham onderzocht hoe ver popproductie kon worden opengebroken.

Hun relaties hielden niet altijd stand. De songs wel. Fleetwood Mac maakte van persoonlijke instabiliteit geen voetnoot bij de muziek, maar de energie waarmee die muziek werd gebouwd.

Ontdek de muzikale context in ROCK..

Wil je één plaat van dichtbij leren kennen? Lees het albumverhaal van RUMOURS en het albumverhaal van TUSK.