EELS.

De muziek van EELS is vaak donker, maar zelden zonder licht. Mark Oliver Everett — beter bekend als E — bouwde een oeuvre waarin verlies, eenzaamheid en mislukking niet worden gladgestreken. Ze krijgen een melodie, een droge grap en soms precies genoeg hoop om verder te kunnen.

Van het verhaal naar de draaitafel: bekijk Beautiful Freak (30th Anniversary) van EELS op vinyl. Deze uitgave staat als pre-order vermeld; op de productpagina vind je de releasedatum en actuele beschikbaarheid.

THE STORY.

Lang voordat EELS een bandnaam werd, zat Everett al alleen met opnameapparatuur, ritmes en platen. Hij groeide op in Virginia en ontdekte muziek via de collectie van zijn oudere zus. Vooral After the Gold Rush van Neil Young maakte diepe indruk: sober, breekbaar en toch groots. Op zesjarige leeftijd begon hij te drummen. Later leerde hij zichzelf liedjes bouwen met alles wat voorhanden was.

Op zijn vierentwintigste vertrok hij naar Los Angeles. Daar nam hij eerst twee soloalbums op als E: A Man Called E in 1992 en Broken Toy Shop in 1993. De platen leverden nog geen grote doorbraak op, maar ze legden wel het fundament: korte scènes uit een beschadigd leven, verpakt in melodieën die langer bleven hangen dan de ellende waaruit ze ontstonden.

In 1995 kreeg het project een nieuwe naam. Samen met drummer Jonathan “Butch” Norton en bassist Tommy Walter werd E voortaan EELS. Niet als een klassieke band met een vaste bezetting, maar als een vorm die voortdurend kon veranderen. Everett bleef de constante; de muziek mocht telkens opnieuw worden uitgevonden.

BEAUTIFUL FREAK.

Het debuut Beautiful Freak verscheen in 1996 en klonk alsof slaapkamersongs, hiphopbeats, vervormde gitaren en een gammel toetseninstrument toevallig dezelfde studio hadden gevonden. Novocaine for the Soul werd een grote alternatieve hit, terwijl Susan’s House liet horen hoe filmisch EELS kon zijn: een wandeling door de stad, vol kleine tragedies, gedragen door een sample en een bijna achteloze stem.

De plaat was vreemd genoeg om eigenzinnig te voelen en direct genoeg om een groot publiek te bereiken. EELS won een Brit Award en kreeg plots een plek tussen de bepalende alternatieve acts van de jaren negentig. Maar precies op het moment dat de buitenwereld succes zag, viel Everetts privéleven verder uiteen.

WHEN GRIEF BECAME MUSIC.

Everett verloor in korte tijd zijn zus en zijn moeder. Ook de dood van zijn vader — die hij jaren eerder zelf had aangetroffen — bleef doorwerken. Op Electro-Shock Blues uit 1998 kwam dat verlies ongefilterd naar buiten. De plaat gaat over ziekte, zelfdoding, eenzaamheid en de vreemde stilte die achterblijft wanneer een familie verdwijnt.

Toch is het geen album dat in wanhoop blijft steken. Tussen de kale piano’s, nerveuze ritmes en onverwacht warme arrangementen zit een koppige levensdrang. Niet de geruststelling dat alles goedkomt, maar de vaststelling dat je er nog bent. Juist daardoor voelt Electro-Shock Blues niet als een grafmonument, maar als een manier om opnieuw te leren ademen.

“EELS makes sadness sound less like an ending and more like a place you can walk through.”

NEVER THE SAME BAND TWICE.

Na Electro-Shock Blues koos Everett niet voor herhaling. Daisies of the Galaxy uit 2000 klonk lichter en zachter, terwijl Souljacker een jaar later de gitaren weer scherp zette. Op Blinking Lights and Other Revelations uit 2005 groeide zijn wereld uit tot een dubbelalbum van drieëndertig nummers, met bijdragen van onder anderen Tom Waits, Peter Buck en John Sebastian.

Ook live veranderde EELS voortdurend van gedaante. De ene tour kon rauw en compact zijn, de volgende bijna theatraal, met strijkers, blazers of radicaal herschikte versies van bekende nummers. Voor Everett is een lied geen museumstuk. Het mag slijten, botsen en opnieuw betekenis krijgen.

Dat verklaart waarom EELS na tientallen jaren nog steeds herkenbaar klinkt zonder stil te staan. De stem, de zwarte humor en het gevoel voor kleine menselijke details blijven. De omlijsting verandert. Van fluisterlied tot lawaaierige rockband, van het intieme Hombre Lobo tot EELS TIME! uit 2024: steeds keert dezelfde vraag terug. Hoe leef je verder wanneer het leven niet meewerkt?

Ontdek de muzikale context in INDIE ROCK..

Wil je één plaat van dichtbij leren kennen? Lees het albumverhaal van ELECTRO-SHOCK BLUES.