DANA INTERNATIONAL.

Sommige refreinen vragen weinig uitleg. Diva is er zo een. De titel, de melodie en het ritme geven je meteen een plek in het lied. Je mag meedoen. Bij Dana International krijgt die eenvoudige uitnodiging extra betekenis: ze staat er met een vanzelfsprekendheid die niet altijd vanzelfsprekend werd gevonden.

HET BEGON IN DE NACHT.

Voordat Europa haar kende, ontwikkelde Dana zich in het nachtleven van Tel Aviv. In een interview met Spotify vertelde ze hoe de club ruimte bood om te zingen en een eigen podiumfiguur te vormen. Een humoristische bewerking van Whitney Houstons My Name Is Not Susan, Sa’ida Soltana, hielp haar op weg naar een groter publiek.

Met producer Offer Nissim groeide dat begin uit tot platen. Het debuut Danna International verscheen in 1993, gevolgd door Umpatampa in 1994 en Maganuna in 1996. De vroege muziek beweegt tussen pop en dansmuziek. Ritme is geen versiering om de zang heen: het is de vloer waarop haar aanwezigheid kan landen.

Dat helpt om haar werk op zijn eigen voorwaarden te horen. Je hoeft niet te wachten op een ingetogen ballad om ernst te ontdekken. Ook een uitbundige song kan iets vertellen over verlangen, lef of de behoefte om ergens bij te horen. Een refrein dat iedereen kan zingen, kan een heel persoonlijke functie hebben.

DIVA: DRIE MINUTEN MET EEN LANGE ECHO.

In Birmingham won Dana International in 1998 namens Israël het Eurovisie Songfestival. Diva, geschreven door Tzvika Pick en Yoav Ginai, viert krachtige vrouwelijke figuren. De zang zet die namen stevig neer, terwijl de begeleiding het nummer voortdurend vooruitduwt. De opbouw is helder en het refrein laat zich meteen onthouden.

Haar overwinning maakte haar de eerste transgender winnaar van het festival. Dat historische belang is groot, maar het lied verdient ook aandacht als popsong. Het heeft vaart, een herkenbare melodie en een uitvoerder die het podium begrijpt. Het nummer laat zien hoeveel een bondige vorm kan dragen wanneer alle onderdelen op hetzelfde moment aankomen.

De beroemde creatie van Jean Paul Gaultier hoort bij de herinnering aan die avond. Dana trok die outfit aan voor haar terugkeer als winnaar, waardoor de uitzending even moest wachten. Het is een bijna filmisch detail: eerst de uitslag, dan de verschijning die zich in het collectieve geheugen vastzet.

Voor luisteraars die zich zelden herkenden in wie op zo’n groot podium stond, kon haar aanwezigheid veel betekenen. Die betekenis hoeft de muziek niet te vervangen. Ze klinkt juist mee in de vreugde van het optreden: iemand krijgt ruimte en neemt die helemaal in.

“I believe that happiness also holds a lot of power.”

Dana International — Spotify For the Record, 2023.

VERDER DAN DE WINNAAR.

Na het Songfestival verscheen Free in 1999. De plaat richt zich nadrukkelijk naar buiten en bevat ook een versie van Woman in Love. Zo’n cover laat horen hoe een zangeres een bekende melodie naar haar eigen omgeving kan trekken. Wat eerder als grote ballad werd ervaren, krijgt in een andere productie een andere houding.

Yoter VeYoter uit 2001 en HaHalom HaEfshari uit 2002 vervolgen het albumverhaal. Het zijn goede herinneringen aan het feit dat een internationale doorbraak maar één perspectief op een loopbaan is. Wie alleen de beroemdste single bewaart, mist de nummers die erna kwamen en het publiek dat bleef luisteren.

Op Hakol Ze Letova uit 2007 staan onder meer Love Boy en Seret Hodi. Ook daar blijft de verbinding tussen melodie en beweging belangrijk. Een lied kan luchtig binnenkomen en toch blijven hangen door de manier waarop een stem een regel aanzet. Bij Dana zit veel karakter in die directe voordracht. Ze hoeft niet iedere zin groter te maken dan de vorige.

TERUGKEREN IS OOK DOORGAAN.

In 2011 keerde Dana terug naar het Eurovisie Songfestival met Ding Dong. Deze keer bereikte ze de finale niet. Dat verandert weinig aan de plaats van Diva, maar het maakt haar verhaal wel menselijker. Een eerdere overwinning zet de volgende uitslag niet vast. Een artiest blijft nieuwe muziek maken en opnieuw voor een publiek staan.

Daarna bleven singles en optredens verschijnen. Haar werk leeft daardoor zowel in herinneringen aan 1998 als in het heden van een optreden. Voor de één begint de kennismaking bij een archiefbeeld; voor de ander op een dansvloer. Beide routes komen uit bij muziek die contact wil maken.

Ontdek de artiestpagina van DANA INTERNATIONAL. voor Spotify, het verhaal en verwante muziek.