ARTIST STORY
ALICE IN CHAINS.
Zware riffs en stemmen die dicht tegen elkaar aan schuren. Alice in Chains laten melodie en onrust dezelfde ruimte bewonen.
IMAGE CREDIT: aliina s., via Wikimedia Commons · CC BY 2.0. Voor weergave verkleind en afhankelijk van het scherm uitgesneden.
Klikken laadt de Spotify-player. Spotify bepaalt wat je kunt afspelen.
Open in Spotify ↗Alice in Chains herken je niet alleen aan een zware gitaar. De verhouding tussen stemmen geeft de muziek een eigen spanning. Een zanglijn kan naar voren komen terwijl een tweede lijn er dichtbij blijft, zonder dat de harmonie daardoor vanzelf geruststellend klinkt. Dat samenspel maakt een melodie tegelijk aantrekkelijk en ongemakkelijk. Jerry Cantrells gitaarpartijen bieden een ondergrond waarop zulke verhoudingen duidelijk worden. De riffs kunnen breed en zwaar bewegen, maar geven de zang een eigen plek. Wie de band alleen als luide muziek benadert, mist hoe zorgvuldig de melodieën zijn ingericht. Luister eens naar de stemmen terwijl je de gitaar niet als hoofdzaak volgt. Het karakter van de song blijft ook dan nadrukkelijk aanwezig.
THE ARTIST PAGEALLES OVERALICE IN CHAINS.Ontdek de platen en lees verder in de stories.
EEN RIFF HOEFT NIET TE HAASTEN
De muziek van Alice in Chains kan zwaar klinken zonder voortdurend op snelheid te steunen. Een lang aangehouden akkoord of een traag herhaalde figuur geeft de stem tijd om ertegenaan te bewegen. De spanning zit dan in de afstand tussen de partijen, niet alleen in het aantal noten. Drums en bas houden de song op zijn plaats terwijl de gitaar een donkere omgeving bouwt. Dat maakt een kleine verandering in een riff of melodie extra hoorbaar. De band gebruikt ook scherpere, kortere inzetten, maar die krijgen hun betekenis tegenover de andere bewegingen. Zet een compacte song naast een langere track en luister hoe beide hun eigen vorm aan dezelfde belangstelling voor gewicht en melodie geven.
DRIE DINGEN DIE JE
NOG NIET WIST.
JAR OF FLIES WAS EEN EP OP NUMMER ÉÉN.
Jar of Flies werd de eerste EP die de Amerikaanse Billboard-albumlijst aanvoerde. De kortere, vaak akoestische uitgave deed dus iets wat normaal bij volledige grote studioalbums werd verwacht.
ELTON JOHN SPEELT MEE OP HUN AFSCHEIDSLIED.
Op Black Gives Way to Blue voegde Elton John piano toe. De song eert Layne Staley. Die onverwachte gastbijdrage maakt een heel persoonlijke bandgeschiedenis hoorbaar met weinig middelen.
SAP BRENGT MEER SEATTLE-STEMMEN SAMEN.
Op de EP Sap hoor je ook Ann Wilson, Chris Cornell en Mark Arm. Achter de bandnaam staat daar dus een kleine ontmoeting tussen verschillende muzikale buren.
FACELIFT GEEFT EEN VERTREKPUNT
Facelift verschijnt in 1990 en bevat Man in the Box. De song biedt een herkenbare ingang tot de combinatie van riff, vocale spanning en duidelijke melodische accenten. Het debuut vormt een vertrekpunt, geen volledige samenvatting van alles wat de band zal doen. Een volgende plaat kan de onderlinge verhoudingen verscherpen of een andere ruimte voor de stemmen kiezen. Het is zinvol om de vroege songs te horen binnen hun albumomgeving. Dan valt op waar de band de energie laat toenemen en waar een langzamer verloop de aandacht vasthoudt. De aanwezigheid van een sterke single hoeft de omliggende muziek niet naar de achtergrond te duwen. Juist de verschillen geven het repertoire een duidelijker profiel.
DIRT HOUDT DE SPANNING VAST
Dirt verschijnt in 1992 met Layne Staley, Jerry Cantrell, Mike Starr en Sean Kinney als de bezetting op het album. Them Bones opent direct; Down in a Hole geeft de zang een andere ruimte, terwijl Rooster het verloop langer laat ontwikkelen. De plaat behandelt zware onderwerpen, waaronder afhankelijkheid en verlies. Dat maakt de muziek niet tot een romantische voorstelling van die ervaringen. De songs laten ongemak en kwetsbaarheid hoorbaar worden zonder een eenvoudige oplossing aan te bieden. De dubbele zang helpt die spanning dragen. Een melodie kan uitnodigen om mee te zingen terwijl de sfeer niet wordt verzacht. Zo blijven kracht en breekbaarheid binnen dezelfde song aanwezig en geven ze elkaar extra betekenis.
ARTIST STORYALICE IN CHAINS
FACELIFT GEEFT EEN VERTREKPUNT
ALICE IN CHAINS
EEN KLEINERE BEZETTING VAN HET GELUID
Sap en Jar of Flies zijn EP's, geen gewone studioalbums die je alleen op speelduur kunt vergelijken met Dirt. Ze laten een andere verhouding tussen akoestische klanken, zang en arrangement horen. De zachtere presentatie neemt het donkere karakter niet automatisch weg. Een harmonie kan nog steeds schuren, en een rustige figuur kan juist meer plaats geven aan een kleine verandering in de stem. Dat maakt deze uitgaven een belangrijke luisterroute naast de elektrische platen. De band laat horen dat intensiteit niet uitsluitend door vervorming of volume ontstaat. Volg de manier waarop een melodie terugkeert en hoe de begeleiding haar ondersteunt. Een kleiner geluidsbeeld kan een song even nadrukkelijk laten binnenkomen als een zware riff.
HET ZELFGETITELDE ALBUM VAN DICHTBIJ
Alice in Chains, het zelfgetitelde studioalbum uit 1995, biedt weer een andere omgeving voor de groepsstem. De songs kunnen een stroevere, meer naar binnen gerichte beweging hebben dan de directe ingang van een bekende single doet verwachten. Luister naar de momenten waarop gitaar en zang elkaar niet eenvoudig volgen, maar een soort spanning tussen hun eigen lijnen laten bestaan. Dat maakt de band herkenbaar zonder dat iedere plaat hetzelfde hoeft te zijn. De afzonderlijke albums verdienen daarom tijd voor hun eigen volgorde en dynamiek. Een favoriete track kan een goed begin zijn, maar de omliggende songs laten horen welk gewicht zij binnen het geheel krijgt en welke andere kanten daarnaast aanwezig blijven.
EEN LATERE STEM, EEN BLIJVEND SAMENSPEL
De latere platen met William DuVall openen een volgend hoofdstuk van Alice in Chains. Black Gives Way to Blue, The Devil Put Dinosaurs Here en Rainier Fog laten de bandnaam doorwerken in nieuwe opnamen. De vergelijking met de vroegere zang is begrijpelijk, maar de muziek vraagt ook om aandacht voor haar eigen uitvoering. Cantrells gitaar en de belangstelling voor meerstemmige spanning blijven herkenbare middelen. Tegelijk verandert de verhouding tussen de stemmen doordat andere mensen ze zingen. Een nieuwe plaat hoeft niet te bewijzen dat ieder detail van het verleden kan worden herhaald. Ze kan laten horen hoe een gezamenlijke muzikale taal opnieuw wordt gebruikt, met andere accenten binnen hetzelfde repertoire.
ER LIGT NOG
MEER TE ONTDEKKEN.
DE PLAAT HOUDT HET VERBAND HOORBAAR
Alice in Chains op vinyl luisteren geeft de songs hun albumomgeving terug. Op Dirt maakt het verschil tussen een korte, scherpe inzet en een langer ontwikkelende track deel uit van de samenhang. Een EP vraagt weer een andere schaal van luisteren. Bekijk daarom bij iedere gekoppelde LP de gegevens van de aangeboden uitvoering: een jubileumeditie of digitale remaster is geen algemene eigenschap van alle persingen. De discografie vermeldt een selectie uit het repertoire en onderscheidt de EP's als die daarin voorkomen. Op de artiestpagina komen de platen en stories bijeen. Gebruik de bekende riffs als ingang en blijf daarna ook bij de stemmen, de stiltes en de onderlinge spanningen die de muziek haar eigen karakter geven.
Lees de Album Story over Dirt. Op de ARTIST PAGE van Alice in Chains vind je de platen en verhalen bij elkaar.
Bekijk Dirt van Alice in Chains op vinyl. De productpagina vermeldt de uitvoering en actuele beschikbaarheid.
ON THE SJELF.
DE FEITEN.
ACHTER DE MUZIEK.
DE PLATEN.
JOUW LUISTERROUTE.
Een selectie uit het repertoire van Alice in Chains. Volg de links naar de betreffende platen.
- 01
- 02
- 03
- 04
- 05
FAQ
Wat kenmerkt de muziek van Alice in Chains?
Alice in Chains herken je niet alleen aan een zware gitaar. De verhouding tussen stemmen geeft de muziek een eigen spanning.
Met welk album kan ik beginnen?
Lees de Album Story over Dirt en volg daarna de interne discografielinks voor andere kanten van het repertoire.
Waar vind ik de platen en verhalen samen?
Op de ARTIST PAGE van Alice in Chains staan de gekoppelde platen en stories. De productpagina geeft de gegevens van iedere aangeboden LP.
Alice in Chains maken melodie niet tot een uitweg uit de onrust. De stemmen en riffs laten kracht en kwetsbaarheid binnen dezelfde song bestaan.
Ontdek meer platen en verhalen op de ARTIST PAGE van Alice in Chains.
Verder luisteren? Op THE ARTIST van Alice in Chains vind je de uitgaven en andere verhalen.
HET VERHAAL
GAAT VERDER.
Ontdek de platen, klanken en verhalen rond deze muziek.
IMAGE CREDIT: SJELF. — originele AI-illustratie voor THE COLLECTIONS.
ALBUMHOES: afbeelding uit de SJELF-productcatalogus. Artwork bij de betreffende rechthebbenden.
