SOFIA COPPOLA.

DE BINNENKANT VAN EEN SCÈNE.

In The Virgin Suicides vormt de muziek van Air een zachte, raadselachtige laag over herinneringen die nooit helemaal scherp worden. Coppola geeft sfeer de ruimte. Een soundtrack hoeft hier niet alles te benoemen om je toch dicht bij de personages te brengen.

VERLOREN IN EEN STAD.

Lost in Translation laat horen hoe muziek een tijdelijke schuilplaats kan worden. De klanken passen bij een stad die overweldigt en bij contact dat niet vanzelf in woorden past. Luister naar de ruimte tussen de nummers: de zachtheid en vervreemding horen bij dezelfde ervaring.

OUDE KOSTUUMS, NIEUWE ENERGIE.

Marie Antoinette gebruikt pop en postpunk om een historische wereld dichter bij een hedendaags gevoel te brengen. Dat maakt de muziek meer dan aankleding. Wie Coppola’s films naast elkaar zet, hoort steeds een persoonlijke verhouding tussen binnenwereld, omgeving en platenkeuze.

Verder luisteren? Ontdek THE COMPOSERS. of keer terug naar THE SOUNDTRACK.