QUENTIN TARANTINO.

Een film van Quentin Tarantino herken je ook met je ogen dicht. Songs bepalen het ritme, zetten je op het verkeerde been en blijven nog lang na de aftiteling hangen.

ONTDEK DE FILMOGRAFIE ↓

FILMKENNIS EN PLATENLIEFDE.

Bij Quentin Tarantino lopen filmkennis en platenliefde voortdurend door elkaar. Zijn doorbraak met Reservoir Dogs in 1992 werd gevolgd door Pulp Fiction in 1994. Beide films maakten van gesprekken, onverwachte wendingen en bestaande muziek een herkenbare combinatie. Een song is daarbij geen neutrale achtergrond: juist het verschil tussen wat je hoort en wat je ziet kan een scène zijn spanning geven.

PULP FICTION OP VINYL.

Luister naar Pulp Fiction als album en je hoort hoe uiteenlopende stijlen naast elkaar kunnen bestaan. Surfmuziek, soul en rock hoeven niet uit hetzelfde tijdperk te komen om samen één filmwereld op te roepen. De soundtrack nodigt uit om verder te zoeken: naar de oorspronkelijke artiest, naar een vergeten plaat, naar een genre dat je nog niet kende.

DE SONG ALS HERINNERING.

Ook Reservoir Dogs en Jackie Brown zijn mooie vertrekpunten. Reservoir Dogs leunt sterk op bestaande popmuziek. Jackie Brown sluit aan bij Tarantino’s liefde voor de cinema van de jaren zeventig en de aanwezigheid van Pam Grier. De platen laten horen dat zijn films niet alleen uit beelden en dialogen bestaan, maar ook uit muzikale herinneringen.

VAN SONGS NAAR EEN SCORE.

Zijn filmwereld raakt bovendien aan die van Ennio Morricone. Onder de uitgaven hieronder vind je The Hateful Eight naast soundtracks met verschillende uitvoerende artiesten. Bekijk per plaat welke opname en uitvoering je kiest: de filmmaker verbindt de films, terwijl de muziek door de vermelde componisten en artiesten wordt gemaakt.