JACQUES BREL.

Jacques Brel zong alsof iedere zin iets moest verliezen of winnen. Zijn liedjes leven van de stem: het kleinste gebaar kan genoeg zijn om een verhaal open te breken.

Ne Me Quitte Pas brengt die voordracht dichtbij. De verschillende verzamelaars in de shop bieden daarna een route door andere opnamen en periodes.

The Sixties geeft een tijdsbeeld bij een deel van zijn werk. Via French chanson en pop hoor je hoe woorden en melodie elkaar kunnen optillen zonder groot arrangement.

Axelle Red, Stromae en Angèle geven de Franse taal elk een andere puls. Tamino en Raymond van het Groenewoud zetten juist de stem op een andere manier voorop.