ARTIST STORY
NEIL YOUNG.
IMAGE CREDIT: Wikimedia Commons — Neil Young, 1976 · licentie volgens de bronpagina. Voor webweergave bijgesneden; uitsnede kan per scherm verschillen.
Klikken laadt de Spotify-player. Spotify bepaalt wat je kunt afspelen.
Open in Spotify ↗Bij Neil Young voelt een koerswijziging zelden als een strategie. Eerder als noodzaak. Zodra een geluid te comfortabel wordt, lijkt hij ernaast te willen gaan staan: van fragiele akoestische songs naar gitaren die rafelen, van succes naar een plaat die juist níét klinkt als de logische opvolger.
BEFORE THE SOLO NAME.
Young werd in de jaren zestig bekend met Buffalo Springfield en begon daarna een solocarrière die al snel verweven raakte met Crazy Horse. Tegelijk werd hij onderdeel van Crosby, Stills, Nash & Young. Daardoor loopt zijn geschiedenis voortdurend tussen soloartiest, bandlid en samenwerker.
BUFFALO SPRINGFIELD — BEFORE THE SOLO NAME.
Young werd in de jaren zestig bekend met Buffalo Springfield, waar zijn songwriting en karakteristieke gitaar al snel opvielen. De groep bestond kort, maar vormde een springplank naar een carrière waarin Young voortdurend tussen soloartiest, bandlid en samenwerker zou bewegen.
CRAZY HORSE: LEAVE THE EDGES ON.
Na zijn eerste soloplaat vond Young met Crazy Horse een elektrische tegenkracht. Everybody Knows This Is Nowhere liet horen hoeveel spanning er kan zitten in herhaling, lange gitaarpartijen en muziek die niet gladgestreken wordt. Crazy Horse werd geen gewone begeleidingsband, maar een plek waar imperfectie onderdeel van de emotie mocht zijn.
CSNY: FOUR VOICES, FOUR DIRECTIONS.
Met Crosby, Stills, Nash & Young stond Young ineens in een supergroep van vier sterke schrijvers en persoonlijkheden. De harmonieën waren groot, maar de onderlinge frictie eveneens. Young bleef ondertussen zijn eigen platen maken — een patroon dat zijn behoefte aan samenwerking én autonomie typeert.
AFTER THE GOLD RUSH.
After the Gold Rush bracht piano, folk, countrykleur en elektrische uitbarstingen bij elkaar. Zijn hoge, breekbare stem werd geen beperking maar juist een signatuur: kwetsbaar genoeg om dichtbij te komen en eigenzinnig genoeg om onmiddellijk herkenbaar te zijn.
HARVEST MADE HIM HUGE.
Harvest uit 1972 bracht Young naar een veel groter publiek. De plaat combineert akoestische songs, countrykleur en orkestrale momenten zonder zijn stem glad te maken. Bij SJELF staat de uitgebreide Harvest 50th Anniversary-uitgave op vinyl.
THEN HE TURNED AWAY.
Young beschreef later hoe het succes van Heart of Gold hem midden op de weg had gezet en hoe die positie al snel minder interessant voelde. De jaren erna werden donkerder en grilliger. Time Fades Away, On the Beach en Tonight's the Night worden vaak samen de “Ditch Trilogy” genoemd: platen die juist níét probeerden het comfort van Harvest te herhalen.
Bij SJELF staat Tonight's the Night op vinyl.
ZUMA, RUST AND THE ELECTRIC RETURN.
Met Crazy Horse bleef Young terugkeren naar lange, rafelige elektrische muziek. Zuma en later Rust Never Sleeps lieten zien dat hij niet hoefde te kiezen tussen singer-songwriter en luidruchtige gitarist. Juist die tegenstelling werd zijn identiteit.
In plaats van hetzelfde succes te reproduceren, volgden donkerdere en grilligere platen. Dat patroon werd kenmerkend: Young beschermde niet één merkversie van zichzelf, maar juist het recht om van richting te veranderen.
CRAZY HORSE: LEAVE THE EDGES ON.
Met Crazy Horse kon Young muziek maken waarin perfectie niet het doel was. Lange gitaarpartijen, feedback en herhaling mochten blijven staan wanneer ze emotioneel werkten. Dat geluid zou generaties alternatieve rockmuzikanten beïnvloeden.
THE EIGHTIES: REFUSING TO BE PREDICTABLE.
De jaren tachtig werden misschien zijn vreemdste periode. Trans gebruikte vocoders en elektronica; Everybody's Rockin' dook richting rockabilly; Old Ways richting country. Zijn relatie met Geffen Records werd conflictueus, juist omdat Young niet de herkenbare commerciële Neil Young wilde leveren die van hem werd verwacht.
FREEDOM AND THE GODFATHER OF GRUNGE.
Aan het eind van de jaren tachtig vond Young opnieuw aansluiting bij een jonger rockpubliek. Freedom en Rockin' in the Free World brachten hem weer nadrukkelijk in het centrum. Zijn ruwe gitaarwerk met Crazy Horse maakte hem vervolgens een belangrijk referentiepunt voor alternatieve rock en grunge. De samenwerking met Pearl Jam op Mirror Ball maakte die generatieverbinding expliciet.
Bij SJELF staat Freedom op vinyl.
HARVEST MOON: RETURN WITHOUT REPEAT.
Harvest Moon uit 1992 leek qua akoestische warmte terug te kijken naar Harvest, maar klonk niet als een simpele reconstructie. Twee decennia levenservaring maakten de rust anders. Ook Harvest Moon staat bij SJELF.
HOMEGROWN: THE ALBUM THAT WAITED.
Een van de mooiste voorbeelden van zijn grillige archiefgeschiedenis is Homegrown. Het album werd midden jaren zeventig opgenomen maar verscheen pas in 2020. Daardoor is het tegelijk een historische plaat en een moderne release. We vertellen dat bredere fenomeen in THE LOST ALBUM.; bij SJELF staat Homegrown zelf op vinyl.
THE ARCHIVE NEVER STOPS MOVING.
Young behandelt zijn verleden bijna als een tweede, parallelle carrière. Concertopnamen, verloren albums en alternatieve versies verschijnen via zijn Archives-project alsnog. Daardoor is zijn discografie niet statisch: een opname uit 1971 kan tientallen jaren later ineens een nieuwe officiële plaats krijgen.
In onze selectie vind je bijvoorbeeld Carnegie Hall 1970 en Dorothy Chandler Pavilion 1971.
SOUND MATTERS.
Young is daarnaast opvallend uitgesproken geweest over geluidskwaliteit en de manier waarop digitale muziek wordt aangeboden. Die technische obsessie past eigenlijk bij zijn hele carrière: de drager en opname zijn voor hem geen neutrale verpakking, maar onderdeel van hoe muziek wordt ervaren.
THE ARCHIVE IS PART OF THE CAREER.
Bij Young zijn oude live-opnamen, niet-uitgebrachte projecten en alternatieve versies geen voetnoot geworden maar een parallelle discografie. Daardoor blijft het verleden van zijn catalogus veranderen wanneer nieuwe archiefdelen worden geopend.
THE FACTS
BORN 12 november 1945 / Toronto, Ontario, Canada
SIGNATURE Breekbare tenor, akoestische folk en rauwe elektrische gitaar met Crazy Horse
ICONIC MOMENT Harvest maakt Young wereldwijd tot een grote soloartiest — 1972
ESSENTIAL DISCOGRAPHY
1968 — Neil Young
1969 — Everybody Knows This Is Nowhere
1970 — After the Gold Rush
1972 — Harvest
1974 — On the Beach
1975 — Tonight's the Night
1975 — Zuma
1977 — American Stars 'n Bars
1978 — Comes a Time
1979 — Rust Never Sleeps
1980 — Hawks & Doves
1981 — Re·ac·tor
1982 — Trans
1983 — Everybody's Rockin'
1985 — Old Ways
1986 — Landing on Water
1987 — Life
1988 — This Note's for You
1989 — Freedom
1990 — Ragged Glory
1992 — Harvest Moon
1994 — Sleeps with Angels
1995 — Mirror Ball
1996 — Broken Arrow
2000 — Silver & Gold
2002 — Are You Passionate?
2003 — Greendale
2005 — Prairie Wind
2006 — Living with War
2007 — Chrome Dreams II
2009 — Fork in the Road
2010 — Le Noise
2012 — Americana
2012 — Psychedelic Pill
2014 — A Letter Home
2014 — Storytone
2015 — The Monsanto Years
2016 — Peace Trail
2017 — The Visitor
2019 — Colorado
2021 — Barn
2022 — World Record
Homegrown (opgenomen 1974–75, officieel uitgebracht 2020) staat bewust niet als oorspronkelijk studioalbum van 1975 tussen de chronologische releases hierboven; het krijgt in het verhaal zijn eigen plaats als archiefrelease.
Ontdek de muzikale context in ROCK..
LEAVE THE ROUGH EDGE ON.
Neil Youngs catalogus is groot omdat hij zichzelf zelden verplichtte dezelfde plaat opnieuw te maken. Soms fluistert hij, soms kraakt de versterker bijna uit elkaar. De constante is niet het geluid. De constante is dat het echt moet voelen.
