ARTIST STORY
LIFE OF AGONY.
Bij Life of Agony begint de klap vaak in de riff, maar blijft de stem hangen. De band uit Brooklyn verbindt het gewicht van hardcore en metal met melodieën die iets openbreken. Achter die gespannen spieren zit muziek die ruimte maakt voor twijfel, verdriet en de behoefte om ergens bij te horen.
IMAGE CREDIT: Danny Lechanteur · Alan Robert met Life of Agony op Graspop, 23 juni 2007 · via Wikimedia Commons · CC BY 3.0 · Responsief uitgesneden.
Klikken laadt de Spotify-player. Spotify bepaalt wat je kunt afspelen.
Open in Spotify ↗BROOKLYN, MET DE DEUR OPEN.
Life of Agony ontstaat in 1989 in Brooklyn. Neven Keith Caputo en Joey Zampella vinden in bassist Alan Robert een muzikale bondgenoot. Met drummer Sal Abruscato krijgt de vroege bezetting haar herkenbare vorm. De omgeving is die van New Yorkse hardcore, maar hun muziek zoekt vanaf het begin meer dan de kortste weg naar een ontlading.
Dat hoor je aan de manier waarop de instrumenten elkaar vasthouden. Zampella’s gitaar zet stevige blokken neer, Roberts bas geeft de beweging gewicht en de drums laten een riff bijna lichamelijk kantelen. Daarboven zingt Caputo met een donkere, melodische stem. De zang hoeft niet harder te schreeuwen dan de band om alle aandacht naar zich toe te trekken.
RIVER RUNS RED: ZWAARTE MET EEN BINNENKANT.
Op het debuut River Runs Red uit 1993 krijgt die combinatie een scherp profiel. De plaat bevat het verhaal van een jong iemand die thuis en daarbuiten steeds verder vastloopt. Korte gesproken tussenspelen verbinden de nummers. Daardoor luister je naar meer dan een verzameling zware tracks: de druk bouwt zich op, ook wanneer de instrumenten even zwijgen.
Neem This Time. De ritmes houden je voortdurend in beweging, terwijl de zang een langere, meeslepende lijn trekt. In Through and Through zit een vergelijkbare spanning tussen een riff die vooruit wil en een stem die iets probeert vast te houden. Juist die verschillende bewegingen maken de muziek zo herkenbaar.
De kracht zit daarbij niet alleen in het onderwerp. De band schrijft nummers die afzonderlijk overeind blijven, met herkenbare melodieën en overgangen die je opnieuw wilt horen. Je kunt helemaal meegaan in het albumverhaal, maar ook één nummer opzetten en meteen begrijpen wat hier op het spel staat.
DE MELODIE KRIJGT MEER RUIMTE.
Met Ugly uit 1995 schuift Life of Agony verder richting alternatieve rock. De zwaarte verdwijnt niet, maar krijgt meer lucht om zich heen. In Other Side of the River is goed te horen hoe een melodie de spanning kan dragen zonder dat iedere maat maximaal hoeft te drukken. De band maakt het palet groter.
Soul Searching Sun volgt in 1997. Zet Weeds naast het vroege werk en je hoort hoeveel ruimte er inmiddels voor een open refrein is ontstaan. Caputo’s stem komt verder naar voren; de gitaren kunnen zowel kleuren als duwen. Dat maakt deze periode een interessante ingang voor wie bij het debuut vooral de hardheid hoort.
Zo ontstaat een catalogus waarin verschillende luisteraars een andere deur kunnen vinden. De een blijft bij de compacte dreiging van River Runs Red, de ander ontdekt de band via de melodieën van de latere jaren negentig. De verbindende lijn is steeds dat een zwaar nummer ook iets zachts kan prijsgeven.
TERUGKEREN ZONDER ALLES UIT TE WISSEN.
Op Broken Valley uit 2005 werkt de band met producer Greg Fidelman. Daarna volgen A Place Where There’s No More Pain in 2017 en The Sound of Scars in 2019. Die titels passen bij een groep die emotionele bagage niet buiten de studiodeur laat staan.
De huidige bezetting bestaat uit Caputo, Zampella, Robert en drummer Veronica Bellino. Bij Life of Agony is continuïteit vooral hoorbaar in de verhouding tussen stem en band: de instrumenten geven iets om tegenaan te leunen, terwijl de zang juist de onrust laat bestaan. Het resultaat hoeft niet netjes opgelost te klinken.
ONE THING YOU DIDN’T KNOW.
Alan Robert tekent ook. De bassist is de maker van The Beauty of Horror, een reeks horrorkleurboeken. Zijn verbeelding krijgt daarmee een heel andere vorm dan op het podium: dezelfde muzikant die een zware baslijn neerzet, bouwt op papier werelden vol monsters en kleine details.
THE FACTS
Brooklyn, New York
Alan Robert · Veronica Bellino
River Runs Red verschijnt
ESSENTIAL DISCOGRAPHY
De zes verschenen studioalbums, in chronologische volgorde.
- 1993River Runs Red
- 1995Ugly
- 1997Soul Searching Sun
- 2005Broken Valley
- 2017A Place Where There’s No More Pain
- 2019The Sound of Scars
FAQ
Wie zijn Life of Agony?
Life of Agony is een alternatieve metalband uit Brooklyn, New York. Hun geluid verbindt hardcore, metal en emotioneel geladen zang.
Wat is River Runs Red?
River Runs Red uit 1993 is het debuutalbum van Life of Agony. Het conceptalbum vertelt een donker verhaal en geldt als een sleutelplaat in hun vroege catalogus.
Wie zijn de oprichters van Life of Agony?
De band ontstond in 1989 rond Keith Caputo, Joey Zampella en Alan Robert. Hun verschillende achtergronden gaven de groep een eigen plaats tussen hardcore en metal.
Welke albums zijn belangrijk?
Naast River Runs Red zijn Ugly, Soul Searching Sun en A Place Where There’s No More Pain belangrijke hoofdstukken. Ze laten horen hoe de band van rauwe hardcore naar bredere rock bewoog.
Welke Life of Agony-plaat is goed op vinyl?
River Runs Red is het logische beginpunt. Het album kreeg heruitgaven op vinyl en legt de emotionele kern van de band helder bloot.
Bekijk de artiestpagina van LIFE OF AGONY voor de vinyluitgaven en meer om te ontdekken.
Lees verder in ALTERNATIVE ROCK.
THE FINAL WORD.
LAAT OOK DE STEM BINNEN.
Begin met This Time en luister daarna naar Weeds. Twee verschillende gezichten van dezelfde band, verbonden door een stem die de zwaarte persoonlijk maakt. Life of Agony raakt het hardst wanneer je voorbij de eerste klap blijft luisteren.
