IMAGINE DRAGONS.

EEN GROTE STEM VOOR EEN ONRUSTIG GEVOEL

Bij Imagine Dragons komt het refrein vaak recht op je af. De drums worden breder, Dan Reynolds zet zijn stem vast in de maat en een kleine gedachte krijgt de afmetingen van een stadion. Dat geluid is zo herkenbaar geworden dat je bijna vergeet te vragen wat eronder ligt. Vaak gaat het om twijfel, verlies of de behoefte om jezelf overeind te praten.

Die spanning maakt de band interessant. Muziek die als een overwinningsronde klinkt, kan ontstaan op een moment waarop de maker helemaal geen overwinning voelt. Reynolds vertelde daar openlijk over in interviews rond Loom. Het krachtige gebaar is soms een poging om kracht te vinden. Met dat in gedachten klinkt een meezingbaar refrein opeens minder vanzelfsprekend.

LANG VOORDAT IEDEREEN MEEZONG

Dan Reynolds begon Imagine Dragons in 2008. Las Vegas werd de thuisbasis waar de band leerde spelen, schrijven en een publiek bij de les houden. De bezetting veranderde in de eerste jaren. Gitarist Wayne Sermon en bassist Ben McKee kwamen erbij; drummer Daniel Platzman sloot zich in 2011 aan. De drie instrumentalisten kenden de muzikale wereld van Berklee, maar de dagelijkse praktijk werd gemaakt in clubs en casino’s.

Die omgeving vraagt iets anders dan een zaal vol mensen die speciaal voor jou komen. Je moet aandacht verdienen en vasthouden. De band bracht eerst zelfstandig EP’s uit en bouwde zijn publiek stap voor stap op. De latere grote gebaren kregen daarmee een heel praktische ondergrond: een song moest ook overeind blijven wanneer iemand achter in de ruimte nog met iets anders bezig was.

Night Visions verscheen in 2012. Het debuut bracht uiteenlopende geluiden samen, van de lichte, stuwende beweging van It’s Time tot de donkere druk van Radioactive. Het album voelde niet gebonden aan één strikte voorstelling van een rockband. Elektronische texturen, akoestische details en een nadrukkelijke slagwerkbasis mochten allemaal meedoen.

RADIOACTIVE HEEFT MEER DAN ÉÉN BETEKENIS

Bij Radioactive zit een groot deel van de werking in het verschil tussen klein en groot. De opening laat ruimte over, waarna de lage klappen het nummer opeens gewicht geven. Reynolds zingt alsof hij door die druk heen wil breken. Dat maakt het lied geschikt voor enorme beelden, maar ook voor een heel persoonlijke lezing.

Zelf heeft hij uitgelegd dat de song over depressie gaat, terwijl veel luisteraars er eerder een apocalyptisch verhaal in horen. Die twee ervaringen hoeven elkaar niet weg te drukken. Een song kan in een specifieke gemoedstoestand ontstaan en daarna door duizenden mensen anders worden ingevuld. De opname won in 2014 de Grammy voor Best Rock Performance en werd een belangrijk visitekaartje van de band.

Demons laat de kwetsbare kant van hetzelfde debuut horen. Het tempo geeft de tekst meer tijd en de melodie bouwt naar een refrein dat open genoeg blijft om door een volle zaal te worden overgenomen. Juist daar zit een terugkerende vaardigheid van Imagine Dragons: iets persoonlijks zo formuleren dat een luisteraar er zijn eigen ervaring naast kan leggen.

VAN SMOKE + MIRRORS NAAR EVOLVE

Op Smoke + Mirrors uit 2015 werd de muzikale ruimte grilliger. Er is meer plaats voor gitaren die schuren en voor songs die niet alleen op een enkel effect leunen. I Bet My Life heeft het gebaar van een gezamenlijk gezongen belofte, terwijl andere momenten op de plaat donkerder of rustelozer klinken. De band zocht naar manieren om na een enorm debuut verder te gaan.

Evolve uit 2017 bracht de vorm weer terug naar een scherpere kern. Believer zet stem en percussie zo strak tegen elkaar dat de zang zelf een ritmisch instrument wordt. Thunder speelt juist met vervormde stemmen en herhaling. Het zijn songs die hun belangrijkste idee duidelijk neerzetten en dat vervolgens steeds nadrukkelijker laten terugkomen.

Het zusteralbum Origins volgde in 2018. Met onder meer Natural en Bad Liar bewoog de band verder tussen stevige popritmes en melodieën die zachter binnenkomen. Zet die songs naast elkaar en het verschil in spanning wordt duidelijk: de ene duwt naar buiten, de andere laat meer aarzeling toe.

MERCURY GEEFT VERLIES DE RUIMTE

Voor Mercury werkte Imagine Dragons met Rick Rubin. Het eerste deel kwam in 2021 uit; in 2022 verscheen het uitgebreide dubbelalbum met Act 2. Verlies, rouw en het moeilijke vervolg op een afscheid kregen een prominente plaats. De teksten werden directer. Waar oudere songs soms achter grote beelden schuilgingen, werd hier vaker benoemd wat pijn deed.

Dat maakt Mercury een andere luisterervaring dan een korte reeks hits. Een dubbelalbum laat meer verschillende stemmingen toe en vraagt ook meer van je aandacht. Het ene nummer biedt een uitbarsting, het volgende zoekt een rustiger plek. De samenhang zit in het proberen verder te leven terwijl herinneringen zich blijven melden.

EEN NIEUWE KLEUR OP LOOM

Loom verscheen in 2024, gemaakt met het Zweedse producersduo Mattman & Robin. De plaat is compacter en laat meer lucht toe. Nice to Meet You beweegt speels, terwijl Fire in These Hills een reflectiever einde biedt. De lichtere kleuren wissen de ernst niet uit. Ze geven de band een andere manier om ermee om te gaan.

In 2024 verliet Daniel Platzman de groep om zich verder op filmmuziek te richten. Reynolds, Sermon en McKee bleven de kern. Wie oude bandfoto’s bekijkt, ziet dus een andere bezetting dan op de latere portretten. De geschiedenis blijft hoorbaar, ook wanneer de mensen die haar op het podium dragen veranderen.

ONE THING YOU DIDN’T KNOW

De band en de familie van fan Tyler Robinson richtten in 2013 de Tyler Robinson Foundation op, nadat Tyler aan kanker was overleden. De stichting ondersteunt gezinnen die met kinderkanker te maken krijgen. Zijn band met de muziek, in het bijzonder It’s Time, kreeg daarmee een blijvend vervolg. Een lied dat steun bood, werd het begin van praktische steun buiten de concertzaal.

Bekijk de artiestpagina van IMAGINE DRAGONS voor de vinyluitgaven en meer om te ontdekken.

Lees verder in POP en ROCK.