ARTIST STORY
BALTHAZAR.
Twee frontmannen, vijf albums en een geluid dat steeds minder gitaar nodig had om als een rockband te voelen. Balthazar groeide niet door harder te spelen, maar door spanning, ruimte en groove steeds nauwkeuriger te doseren.
IMAGE CREDIT: Alexander Kellner / Wikimedia Commons — CC BY-SA 4.0. Geen uitsnede.
Klikken laadt de Spotify-player. Spotify bepaalt wat je kunt afspelen.
Open in Spotify ↗Balthazar klinkt alsof iedere noot eerst langs vijf mensen moest en daarna alleen het noodzakelijke mocht blijven staan. De bas beweegt. De drums duwen zonder te forceren. Strijkers, synths en gitaren verschijnen precies lang genoeg. Daarboven staan de stemmen van Maarten Devoldere en Jinte Deprez: verschillend van kleur, maar gebouwd voor hetzelfde lied.
Een plaat om verder mee te luisteren is Applause van BALTHAZAR op vinyl. Op de artiestpagina van BALTHAZAR vind je de platen en andere ingangen om verder te luisteren.
THE STORY.
Veel bands vinden één geluid en verdedigen het vervolgens. Balthazar deed iets anders. Vanaf Applause uit 2010 veranderde de Belgische groep bijna per album van temperatuur. De vroege nummers waren hoekig en nerveus. Rats werd donkerder en filmischer. Thin Walls klonk ruimer. Na een pauze kwam Fever terug met zwoele ritmes, waarna Sand de beweging nog verder richting synths en elegante pop trok.
Wat bleef, was de controle. Balthazar maakt muziek die losjes kan klinken, maar zelden toevallig voelt. Zelfs op het moment dat een nummer begint te dansen, blijft er iets gereserveerds onder liggen. Juist die combinatie — lichamelijk en afstandelijk tegelijk — werd hun handtekening.
TWO VOICES.
De band ontstond in 2004 rond Kortrijk en Gent. Maarten Devoldere en Jinte Deprez werden de twee belangrijkste schrijvers en stemmen. Patricia Vanneste bracht viool, zang en een extra melodische laag; Simon Casier gaf de muziek een basgeluid dat vaak meer stuurt dan de gitaar. De bezetting veranderde door de jaren heen, maar het idee van Balthazar bleef collectief.
Devoldere klinkt laag, droog en soms bijna vermoeid. Deprez is lichter en beweeglijker. Ze zingen naast elkaar, tegen elkaar in en geregeld alsof twee gedachten in hetzelfde hoofd om voorrang vragen. Er is geen klassieke leadzanger met een tweede stem als versiering. Het contrast ís het arrangement.
Two voices. One tension. Nothing added without purpose.
THE LONG WAY UP.
Balthazar werd niet plotseling door een algoritme ontdekt. De band bouwde zichzelf op via jeugdwedstrijden, kleine podia en steeds meer kilometers. In 2005 wonnen Devoldere, Deprez en Vanneste Kunstbende met Lost and Found. Datzelfde jaar volgde Westtalent; in 2006 kregen ze de publieksprijs van Humo’s Rock Rally.
Die vroege erkenning leverde geen snelle sprong naar een debuutalbum op. De groep bleef optreden, wisselde van bezetting en leerde hoe nummers buiten de repetitieruimte werkten. Singles als This Is a Flirt en Bathroom Lovin’: Situations verschenen al voordat de eerste plaat klaar was. Tegen de tijd dat Applause kwam, had Balthazar zijn podiumtaal al ontwikkeld.
APPLAUSE.
Applause verscheen in 2010 en klonk opvallend zelfverzekerd voor een debuut. Devoldere en Deprez produceerden het album zelf. Nummers als Fifteen Floors, Hunger at the Door en The Boatman combineerden springerige ritmes met droge zang en kleine melodische details die pas na meerdere draaibeurten volledig zichtbaar werden.
De plaat werd in België breed ontvangen en won een Music Industry Award voor beste album. Optredens op Rock Werchter, Pukkelpop, Lowlands en Eurosonic duwden de band verder Europa in. Het succes voelde niet als een eindpunt, maar als bewijs dat hun eigenzinnige manier van arrangeren ook buiten België werkte.
RATS.
Twee jaar later maakte Rats alles donkerder. De plaat werd opnieuw geschreven en geproduceerd door Deprez en Devoldere, maar kreeg in Los Angeles een mix van Noah Georgeson. De bas zakte dieper, de tempo’s kregen meer gewicht en de stemmen leken dichter bij de microfoon te staan.
The Oldest of Sisters, Do Not Claim Them Anymore en Sinking Ship voelden nachtelijk zonder zwaar te worden. Het album bereikte de eerste plaats in Vlaanderen en leverde Balthazar opnieuw de MIA voor beste album op. Twee platen waren genoeg om duidelijk te maken dat dit geen lokale belofte meer was, maar een Europese band met een eigen grammatica.
THIN WALLS.
Voor Thin Walls uit 2015 liet Balthazar voor het eerst een externe producer volledig binnen. Ben Hillier, bekend van zijn werk met Blur en Depeche Mode, hielp de groep groter en directer klinken. Then What had een refrein dat onmiddellijk bleef hangen; Bunker liet horen hoeveel spanning er in herhaling kan zitten.
De titel paste bij een band die jarenlang dicht op elkaar had geleefd. Tourbus, backstage, studio, hotel: de muren waren dun geworden. De plaat opende nieuwe zalen en festivals in heel Europa, maar maakte ook voelbaar dat de afzonderlijke makers ruimte nodig hadden.
THE BAND APART.
Na de tour nam Balthazar een pauze. Wat op papier een onderbreking was, werd creatief juist een uitvergroting. Devoldere bouwde met Warhaus een donkere, romantische wereld rond zijn stem. Deprez zocht als J. Bernardt ritme, elektronica en een directere performance. Casier bracht als Zimmerman zijn eigen songs naar voren.
Die projecten lieten horen wat ieder lid afzonderlijk meebracht. Toen Balthazar weer samenkwam, hoefde niemand terug te keren naar de versie van zichzelf uit 2015. De band kon juist verder omdat de individuele stemmen sterker waren geworden.
ONE THING YOU DIDN’T KNOW.
ONE BAND. THREE OTHER WORLDS.
Uit Balthazar groeiden drie duidelijke soloprojecten: Maarten Devoldere werd Warhaus, Jinte Deprez werd J. Bernardt en bassist Simon Casier werd Zimmerman. Wie die platen naast Balthazar legt, hoort bijna afzonderlijk welke kleur ieder lid aan de band toevoegt.
FEVER.
Fever uit 2019 klonk niet als een reünie die het oude geluid opnieuw probeerde te vinden. De gitaren weken op veel plekken terug voor bas, percussie, toetsen en falset. Het titelnummer had de souplesse van funk en de koelte van artpop. Entertainment keek ondertussen met droge ironie naar optreden, verlangen en de rol die een artiest voor een publiek speelt.
Patricia Vanneste had de groep verlaten; multi-instrumentalist Tijs Delbeke werd onderdeel van de nieuwe bezetting. Toch bleef de essentie herkenbaar. Devoldere en Deprez cirkelden nog steeds om elkaar heen, alleen was er meer lucht tussen de lijnen gekomen. Balthazar had geleerd dat subtiliteit ook een dansvloer kan vullen.
SAND.
Op Sand uit 2021 werd die beweging verder uitgewerkt. Synthesizers en ritme kregen een grotere rol, terwijl de songs zacht en precies bleven. Losers, On a Roll en Hourglass klonken soepel, maar onder het oppervlak ging het opnieuw over twijfel, timing en mensen die elkaar net niet bereiken.
De titel suggereert iets dat door je vingers glijdt. Dat past bij Balthazar: hun beste nummers leggen een sfeer niet vast door haar dicht te timmeren, maar door voldoende leegte te laten. Een baslijn, een blik, twee stemmen en een stilte kunnen samen meer zeggen dan een vol arrangement.
WHAT REMAINS.
Balthazar behoort tot een generatie Belgische bands die internationaal kon denken zonder de eigen oorsprong te verbergen. De groep bouwde zijn publiek langzaam op — zaal na zaal, plaat na plaat — en liet onderweg horen dat ontwikkeling niet hetzelfde is als afstand nemen van je identiteit.
Hun catalogus vormt één doorlopende beweging. Applause heeft de nerveuze energie van een jonge band die alles tegelijk wil laten horen. Rats vindt de schaduw. Thin Walls opent de ruimte. Fever ontdekt het lichaam. Sand vertrouwt op souplesse. Vijf platen, vijf verschillende kamers, dezelfde stemmen aan weerszijden van de deur.
THE FACTS
KORTRIJK / GHENT
JINTE DEPREZ
SIMON CASIER
MICHIEL BALCAEN
TIJS DELBEKE
BELGIUM, 2012
ESSENTIAL DISCOGRAPHY
Vijf studioalbums waarin hoekige indierock langzaam verandert in donkere, elegante en ritmische pop.
- 01 Applause 2010
- 02 Rats 2012
- 03 Thin Walls 2015
- 04 Fever 2019
- 05 Sand 2021
FAQ
Waar komt Balthazar vandaan?
Balthazar komt uit België en ontstond in 2004 in Kortrijk. De band wordt ook met Gent verbonden. Vanuit die Belgische indiescene groeide hun muziek van eigenzinnige pop en rock naar een geluid met meer ruimte voor baslijnen, ritme en soul.
Wie zijn de zangers van Balthazar?
Maarten Devoldere en Jinte Deprez zijn de twee frontmannen en zangers van Balthazar. Hun afwisselende stemmen vormen een belangrijk onderdeel van het bandgeluid: soms staat één van beiden vooraan, soms ontstaat de spanning juist tussen hun zangpartijen.
Is Warhaus hetzelfde als Balthazar?
Warhaus is het soloproject van Maarten Devoldere, een van de zangers van Balthazar. Het is dus geen andere naam voor de band. Bij Warhaus krijgt zijn voorliefde voor donkere, zwoele songs een eigen vorm, los van het gezamenlijke geluid van Balthazar.
Wie is J. Bernardt?
J. Bernardt is de naam waaronder Jinte Deprez solomuziek uitbrengt. Naast zijn werk als zanger en muzikant bij Balthazar bouwt hij daarmee aan een eigen repertoire. Warhaus en J. Bernardt zijn dus twee afzonderlijke projecten van de twee Balthazar-frontmannen.
Wat is het eerste album van Balthazar?
Het eerste studioalbum van Balthazar is Applause uit 2010. De plaat introduceert de combinatie van ritmische eigenzinnigheid, melodie en twee stemmen die de band verder zou uitwerken op onder meer Rats en Thin Walls.
Met welk album kun je Balthazar het beste leren kennen?
Thin Walls uit 2015 is een goed vertrekpunt voor wie houdt van melodieuze indiepop met spanning onder de oppervlakte. Zoek je vooral de soepelere, ritmische kant van Balthazar, begin dan met Fever uit 2019. Beide albums laten een andere fase van dezelfde band horen.
Ontdek de muzikale context in INDIE ROCK..
THE FINAL WORD.
THE SPACE BETWEEN TWO VOICES.
Balthazar werd nooit groot door één frontman, één riff of één formule. De kracht zit in wat er tussen de onderdelen gebeurt: de afstand tussen twee stemmen, het moment waarop een baslijn het lied overneemt en de stilte nadat een instrument verdwijnt. Dat is waarom deze platen blijven groeien. Ze geven niet alles bij de eerste draai weg.
