DEPECHE MODE.

Depeche Mode laat machines menselijk klinken door er onrust, verlangen en stilte tussen te zetten. Een elektronische puls krijgt pas gewicht als de stem er iets tegenin brengt.

Black Celebration geeft die donkere spanning veel ruimte; op A Broken Frame hoor je een eerdere band op zoek naar een eigen vorm na een ingrijpende wisseling in de bezetting.

Depeche Mode maakt elektronische pop waarin een ritmisch patroon veel emotionele lading kan dragen. Een basfiguur, korte aanslag of donkere klank zet een omgeving neer; de zang geeft haar vervolgens een menselijk gezicht. De arrangementen kunnen groot worden, maar een klein detail houdt vaak de spanning tussen twee regels vast.

Op LP hoor je hoe een album die klankwereld over meerdere songs uitbouwt. Let op de overgang van een terughoudende passage naar een volle beat en op de verschillende lagen rond de stem. Een plaatkant laat de rustiger nummers hun eigen gewicht krijgen. Live-uitgaven brengen weer een andere verhouding tussen zang, ritme en publiek, zonder de melodische kern van de songs te verliezen.

Het artiestverhaal van Depeche Mode volgt hoe dat geluid kon veranderen zonder zijn kern kwijt te raken. synthpop en new wave laten verschillende fasen van de elektronische pop horen.

Kate Bush en Radiohead maken ruimte voor verbeelding, Talking Heads voor ritmische nervositeit. Madonna en Coldplay tonen hoe elektronica ook in veel grotere popvormen kan werken.

Ontdek de uitgaven van Depeche Mode bij SJELF: Black Celebration en Memento Mori: Mexico City. Bekijk per plaat de beschikbare vinyluitgave.

Luister ook naar New Order en Pet Shop Boys. De platen hieronder geven vijf aansluitende luistertips.