NOFX.

Bij NOFX kan een nummer al bijna voorbij zijn voordat je doorhebt hoeveel erin gebeurt. Een baslijn trekt aan de maat, de drums schieten vooruit en achter Fat Mikes nasale stem verschijnen koortjes die verrassend precies op hun plek vallen. Het geheel klinkt los en brutaal. Toch zou de muziek uit elkaar vallen zonder het vakmanschap eronder. Daar zit de aantrekkingskracht van deze band: ze laat iets ingewikkelds klinken alsof het ter plekke uit de hand loopt.

NOFX verbindt snelheid met een opvallend gevoel voor melodie. De zang van Fat Mike mag schuren en de teksten mogen afwijken van een keurige lijn, maar onder die losse indruk zit een band die haar timing precies kent. Koortjes, basfiguren en drumaccenten maken de korte songs beweeglijk. De muziek hoeft daardoor niet lang te duren om meerdere ideeën te laten horen; een onverwachte wending kan in een paar seconden het hele nummer veranderen.

The War on Errorism en Wolves in Wolves' Clothing laten horen hoe de band uiteenlopende onderwerpen en stemmingen binnen een album bijeenhoudt. Humor en ernst kunnen naast elkaar staan, soms zelfs binnen dezelfde song. Op vinyl krijgt die afwisseling een duidelijke vorm. De nummers volgen elkaar snel op, maar de plaats van een rustiger of langer moment maakt verschil voor de hele plaatkant. Dat is een goede reden om de LP als geheel te beluisteren.

NOFX begint in 1983 in Los Angeles. De naam raakt later verbonden met de melodieuze Californische punk, maar dat herkenbare geluid ligt bij de start nog niet volledig klaar. De vroege jaren gaan over spelen, proberen en een bezetting vinden die elkaar kan dragen. Fat Mike, geboren als Michael Burkett, wordt de bassist, zanger en centrale songwriter. Eric Melvin geeft de gitaarpartijen en achtergrondzang een ruwe rand; Erik Sandin legt met zijn drums het snelle, beweeglijke fundament.

Gitarist en trompettist Aaron Abeyta, beter bekend als El Hefe, maakt vanaf het begin van de jaren negentig deel uit van de langdurige kernbezetting. Zijn melodische spel en blazerspartijen verruimen het geluid. De band kan hard en kort spelen, maar ook naar ska buigen of een melodie bijna achteloos een andere kleur geven. Dat maakt het verschil tussen een groep die alleen snel speelt en een groep die ook bij hoge snelheid verschillende gezichten houdt.

Weiterlesen in de Artist Story. Verken ook de genreverhalen: punk rock · POP PUNK.