JOE BONAMASSA.

Joe Bonamassa geeft blues de ruimte van een rockpodium. Zijn gitaar kan een song lang laten uitademen, maar de spanning begint meestal al in de melodie en de stem.

Joe Bonamassa gebruikt de blues als een taal waarin een gitaar zowel kracht als nuance kan uitdrukken. Een lange toon krijgt betekenis door wat eraan voorafgaat, een snelle passage door de spanning die zij oplost. Zijn studioplaten en livealbums laten verschillende kanten van dat vakmanschap horen. Driving Towards the Daylight, Sloe Gin en de live-uitgaven bieden ieder een andere omgeving voor dezelfde aandacht voor klank en samenspel. Op vinyl kun je de ontwikkeling binnen een hele song volgen, van een ingehouden begin tot het moment waarop de band de ruimte opent.

Een bluesplaat leeft van timing en samenspel. De zang vertelt een verhaal, terwijl een gitaar, mondharmonica of ritmepartij dat verhaal antwoord kan geven. Een LP biedt de ruimte om zo'n uitwisseling in haar geheel te volgen. Let op een herhaald patroon dat geleidelijk verandert, een toon die langer blijft staan of de stilte voor een nieuwe inzet. Studio- en liveopnamen kunnen een andere kant van hetzelfde repertoire tonen. Op de productpagina lees je welke uitgave je kiest, zodat de opname en de uitvoering duidelijk blijven.

Sloe Gin laat horen hoe Bonamassa spanning kan opbouwen zonder voortdurend te versnellen. De zang zet de toon; de gitaar verlengt wat al in de song aanwezig is. Driving Towards the Daylight legt andere accenten in die verbinding tussen blues en rock.

Different Shades of Blue geeft de songs een volle bandklank. Op Live at Carnegie Hall: An Acoustic Evening verandert de bezetting en daarmee ook de ruimte rond zijn spel. Het verschil maakt de melodieën opnieuw hoorbaar.

Via blues en hard rock kun je die twee kanten verder verkennen. Let eens op de eerste noten van een solo en de reactie van de band: de ontwikkeling van een frase vertelt vaak meer dan haar snelheid.

Muddy Waters zet een elektrische bluesband met weinig middelen in beweging; Eric Clapton kiest een andere balans tussen song en gitaar. Buddy Guy maakt ruimte voor scherpe uitbarstingen, Howlin’ Wolf voor een rauwe stem en Led Zeppelin voor grotere vormen. Vijf luistertips bij de muziek waar Bonamassa op voortbouwt.

Op Blues Deluxe Vol. 2 staat de blues weer nadrukkelijk centraal. Luister eerst naar het verhaal van de song en daarna naar de antwoorden van de gitaar; zo blijven de lange lijnen verbonden met hun begin.

Wie Joe Bonamassa op vinyl of LP wil ontdekken, kan verder luisteren via The Spirit of Rory - Live From Cork, B.B. King's Summit 100 en Dustbowl. Iedere uitgave biedt een eigen ingang tot de muziek. Bekijk de productpagina voor de precieze persing, het formaat en de actuele beschikbaarheid; beluister daarna het album als geheel en volg ook de nummers tussen de bekende momenten.

De muziek opent ook een luisterroute naar Muddy Waters en ERIC CLAPTON. Zet hun platen naast dit werk en luister naar de verschillen in stem, ritme en arrangement. De verwantschap biedt een vertrekpunt; iedere artiest geeft de muziek een eigen vorm.

Weiterlesen over BLUES en hard rock en ontdek hoe deze muziek aansluit bij een bredere luistertraditie.